مكارم : مسأله در صورتى كه قرض مدّت دار باشد و بدهكار بخواهد قبل از رسيدن مدّت بدهى خود را بپردازد، طلبكار مجبور به قبول آن نيست، ولى اگر تعيين مدّت فقط براى همراهى با بدهكار باشد چنانچه پيش از وقت بدهى را بدهد طلبكار بايد قبول كند.

زنجانى : مسأله اگر در قرارداد قرض براى پرداخت آن مدّتى قرار دهند، طلبكار پيش از تمام شدن آن مدّت حقّ مطالبه قرض را ندارد، ولى اگر مدّت نداشته باشد، پس از گذشتن زمانى كه عرفاً در قرض اجازۀ تأخير داده مى‌شود، طلبكار هر وقت بخواهد حقّ مطالبه قرض را دارد.

[مسأله ٢٢٧٦]

مسأله ٢٢٧٦ اگر طلبكار طلب خود را (١) مطالبه كند (٢) چنانچه بدهكار بتواند بدهى خود را بدهد، بايد فوراً آن را بپردازد و اگر تأخير بيندازد گناه كار است.

(١) فاضل : در موقعى كه حقّ دارد. .

زنجانى : اگر طلبكار حقّ خود را. .

(٢) سيستانى : و وقت نداشته باشد يا وقت آن رسيده باشد. .

مكارم : مسأله هر گاه طلبكار طلب خود را در موقعى كه حقّ دارد مطالبه كند بدهكار بايد فوراً آن را بپردازد، و تأخير آن گناه است.

[مسأله ٢٢٧٧]

مسأله ٢٢٧٧ اگر بدهكار غير از خانه‌اى كه در آن نشسته (١) و اثاثيۀ منزل و چيزهاى ديگرى كه به آنها احتياج دارد (٢) ، چيزى نداشته باشد (٣) طلبكار نمى‌تواند طلب خود را از او مطالبه نمايد، بلكه بايد صبر كند تا بتواند بدهى خود را بدهد.

اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست

(١) فاضل : غير از خانه‌اى كه مناسب شأن اوست و در آن نشسته. .

(٢) اراكى : به طورى كه با فروش آنها در عُسر و حَرَج واقع مى‌شود. .

سيستانى : اثاثيۀ منزل و چيزهاى ديگرى كه به آنها با ملاحظۀ شأن و موقعيت اجتماعى او احتياج دارد و بدون آنها در زحمت مى‌افتد. .

(٣) مكارم : طلبكار بايد صبر كند و نمى‌تواند او را مجبور كند كه چيزهاى مورد احتياجش را بفروشد، امّا بدهكار بايد براى پرداخت بدهى خود تلاش كند و از طريق كسب و كار يا راههاى مشروع ديگر چيزى بدست آورده و بدهى خود را بپردازد.

زنجانى : مسأله بدهكار را براى پرداخت قرض نمى‌توان مجبور كرد كه چيزهاى مورد نياز خود همچون منزل و اثاثيه آن را بفروشد يا آنها را به طلبكار بدهد، بلكه بايد طلبكار صبر