رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٤٩٣ - مسأله ٢٤٤٥
مسائل متفرقۀ زناشويى
[مسأله ٢٤٤٣]
مسأله ٢٤٤٣ كسى كه بواسطۀ نداشتن زن به حرام مىافتد (١) واجب است زن بگيرد (٢)
اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست
(١) اراكى : يا موجب خوف به حرام افتادن مىباشد و يا نداشتن زن براى او ضرر بدنى دارد. .
زنجانى : بىاختيار به حرام مىافتد. .
(٢) فاضل : اين وجوب به خاطر جلوگيرى از حرام است يعنى اگر مطمئن شود كه به حرام مىافتد واجب است زن بگيرد.
نورى : و همچنين زنى كه بواسطه نداشتن شوهر به حرام مىافتد، واجب است اقدام به شوهر كردن نمايد.
مكارم : رجوع كنيد به احكام نكاح يا ازدواج و زناشويى قبل از مسألۀ ٢٣٦٣
[مسأله ٢٤٤٤]
مسأله ٢٤٤٤ اگر شوهر در عقد شرط كند كه زن باكره باشد و بعد از عقد معلوم شود كه باكره نبوده، مىتواند عقد را به هم بزند (١)
(١) فاضل : و همچنين است اگر لفظاً شرط بكارت نشده باشد ليكن مبناى عقد عرفاً بر بكارت زوجه باشد.
سيستانى : ولى اگر به هم نزند يا شرط نكرده باشد ولى به اعتقاد بكارت ازدواج كرده باشد مىتواند با ملاحظۀ نسبت تفاوت بين مهر المثل باكره و غير باكره از مهرى كه قرار دادهاند كم كند، و اگر داده است پس بگيرد، مثلاً اگر مهر او ١٠٠ باشد و مهر زنى مانند او اگر باكره باشد ٨٠ و اگر باكره نباشد ٦٠ باشد، كه تفاوت ١٤ باشد، از ١٠٠ كه مهر اوست كم مىشود.
اراكى : تفاوت بين باكره و غير باكره از مهر او كم مىشود ولى نمىتواند عقد را به هم بزند.
خوئى ، تبريزى : [ اگر]بكارتش به نزديكى مردى با او از بين رفته بنا بر احتياط نمىتواند عقد را به هم بزند ولى مىتواند ( خوئى : با ملاحظۀ نسبت) تفاوت بين مهر باكره و غير باكره را ( خوئى : از مهرى كه قرار دادهاند) بگيرد.
بهجت : بنا بر أظهر، مىتواند عقد را به هم بزند، ولى اگر به گمان باكره بودن با زنى ازدواج كرد و بعداً معلوم شود كه باكره نيست، اختيار فسخ ندارد، مگر در صورتى كه تدليسى در كار باشد.
صافى : مىتواند به نسبت تفاوت بين مهر باكره و غير باكره از مهر كم نمايد و بنا بر احتياط اگر مىخواهد از او جدا شود او را طلاق دهد.
[مسأله ٢٤٤٥]
مسأله ٢٤٤٥ اگر مرد و زن نامحرم در محلّ خلوتى باشند كه كسى در آنجا نباشد و ديگرى هم نمىتواند وارد شود (١) ، چنانچه بترسند كه به حرام بيفتند بايد از آنجا بيرون بروند (٢)
اين مسأله، در رسالۀ آيت اللّٰه بهجت نيست
(١) اراكى ، گلپايگانى ، صافى : حرام است، چه به ذكر خدا مشغول باشند يا به صحبت ديگر، خواب باشند يا بيدار ( گلپايگانى ، صافى : و نمازشان هم در آنجا صحيح نيست) ولى اگر طورى باشد كه كسى ديگر بتواند وارد شود، يا بچهاى كه خوب و بد را مىفهمد در آنجا باشد اشكال ندارد.
(٢) نورى : و نمازشان در آنجا صحيح نيست، ولى اگر طورى باشد كه كسى ديگر بتواند