رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٥٤٢ - مسأله ٢٥٤٥
احكام غصب
[احكام غصب از رساله امام خمينى]
غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حقّ كسى مسلّط شود و اين يكى از گناهان بزرگ است (١) كه اگر كسى انجام دهد، در قيامت به عذاب سخت گرفتار مىشود. از حضرت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم روايت شده است كه (٢) «هر كس يك وجب زمين از ديگرى غصب كند، در قيامت آن زمين را از هفت طبقۀ آن مثل طوق به گردن او مىاندازند» .
(١) زنجانى : يكى از گناهان كبيره است. .
(٢) سيستانى : غصب آن است كه انسان از روى ظلم، بر مال يا حقّ كسى مسلّط شود و اين چيزى است كه به حكم عقل و قرآن و روايات حرام است، و از حضرت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم روايت شده است كه. .
مكارم : غصب آن است كه انسان بر مال يا حقّ كسى از روى ظلم مسلّط شود، غصب يكى از گناهان كبيره است كه در قيامت مجازات سخت دارد و در دنيا عواقب دردناك. در روايتى از حضرت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم آمده است كه. .
بهجت : «مَنْ غَصِبَ شِبْراً مِنَ الْاَرضِ طَوَّقَهُ اللّٰهُ مِنْ سَبْعِ أَرَضين يَومَ القيٰامةِ» يعنى: «هر كسى يك وجب از زمين ديگرى غصب كند، خداوند در قيامت آن زمين را از هفت طبقۀ آن مثل طوق به گردن او مىاندازد» . و همچنين روايت شده است: «مَنْ خٰانَ جٰارَهُ شِبْراً مِنَ الأرضِ جَعَلَهُ اللّٰهُ طَوقاً فى عُنُقهِ مِنْ تُخُومِ الْاَرضِ السٰابِعَةِ حَتّٰى يَلْقَى اللّٰهَ يَومَ الْقِيٰامةِ مُطَوَّقاً اِلاّٰ اَنْ يَتُوبَ اَوْ يَرْجَعَ» ، يعنى: «اگر كسى به همسايهاش به اندازۀ يك وجب زمين خيانت كند خداوند آن را از قعر زمين هفتم به گردن او مىاندازد تا خدا را در چنين حالتى ملاقات كند، مگر اين كه از گناهش توبه كند يا برگردد» . و باز فرمودهاند: «مَنْ أَخَذَ أَرْضاً بِغَيْرِ حَقٍّ، كُلِّفَ اَنْ يَحْمِلَ تُرٰابَهٰا اِلَى الْمَحْشَر» يعنى: «اگر كسى بدون حقّ، زمينى را بگيرد، او را وادار مىكنند كه خاك آن زمين را تا محشر حمل نمايد» .
[مسأله ٢٥٤٥]
مسأله ٢٥٤٥ اگر انسان نگذارد مردم از مسجد و مدرسه و پل و جاهاى ديگرى كه براى عموم ساخته شده استفاده كنند، حقّ آنان را غَصب نموده، (١) و همچنين است بنا بر احتمال موافق با احتياط، اگر جايى را در مسجد كه قبلاً ديگرى به آن پيشى گرفته است تصرّف كند.
(١) گلپايگانى ، اراكى ، خوئى ، بهجت ، تبريزى ، صافى ، مكارم ، نورى : و همچنين است اگر كسى در مسجد ( مكارم : و مانند آن) جايى براى خود بگيرد و ديگرى نگذارد كه از آنجا استفاده كند.