رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٦٧١ - مسأله ٢٦٩٥
احكام وصيّت
[احكام وصيت از رساله امام خمينى ره]
[مسأله ٢٦٩٤]
مسأله ٢٦٩٤ وصيّت آن است كه انسان سفارش كند بعد از مرگش براى او كارهايى انجام دهند (١) يا بگويد بعد از مرگش چيزى از مال او ملك كسى باشد (٢) يا براى اولاد خود و كسانى كه اختيار آنان با اوست قيّم و سرپرست معين كند. و كسى را كه به او وصيّت مىكنند «وصىّ» مىگويند.
(١) مكارم : (و آن را «وصيّت عهديّه» گويند) مانند وصيّتهايى كه براى كفن و محلّ دفن و مراسم ديگر مىكنند، يا بگويد بعد از مرگش چيزى از اموال او ملك كسى باشد (آن را «وصيّت تمليكيّه» گويند) يا براى اولاد خود قيّم و سرپرستى معين كند.
(٢) خوئى ، گلپايگانى ، تبريزى ، سيستانى ، صافى : يا اين كه چيزى از مال او را به كسى تمليك يا صرف در خيرات و مبرّات كنند. .
زنجانى : مسأله وصيّت آن است كه انسان سفارشى دربارۀ امورى كه اختيار آنها با وى است، بعد از مرگ خود بنمايد، مثلاً سفارش كند كه بعد از مرگش براى او كارهايى انجام دهند، يا بگويد بعد از مرگش چيزى از مال او ملك كسى باشد، يا براى اولاد خود و كسانى كه اختيار آنان با او است قيّم و سرپرست معيّن كند، و كسى را كه به او وصيّت مىكنند «وصىّ» مىگويند.
مسألۀ اختصاصى
بهجت : مسأله ٢١٦٣ پدر و جد پدرى كه بر اطفال ولايت دارند در صورتى كه يكى از آنها زنده است، مىتواند وصيّت كند كه سرپرستى اطفالش براى شخص ديگرى باشد و همين طور مىتواند وصيّت كند كه شخص دوم نيز، بعد از خود، شخص سوّمى را به عنوان سرپرست اطفال انتخاب كند، ولى اين حقّ براى مادر ثابت نيست، بلكه قيّم اطفال ولىّ شرعى آنها است.
[مسأله ٢٦٩٥]
مسأله ٢٦٩٥ كسى كه مىخواهد وصيّت كند با اشارهاى كه مقصودش را بفهماند مىتواند (١) وصيّت كند اگر چه لال نباشد (٢)
(١) بهجت : بنا بر أظهر مىتواند. .
(٢) مكارم : مىتواند با گفتن يا نوشتن مقصود خود را بفهماند و اگر قادر به سخن گفتن و نوشتن نباشد مىتواند با اشارهاى كه مقصودش را برساند، وصيّت كند.