رساله توضیح المسایل ( مراجع ) - خمینی، روح الله و سایر مراجع - الصفحة ٢١ - مسأله ١٧٧٥
مسأله اختصاصى
فاضل : مسأله ١٨٢٥ اگر غير از سرمايه چيز ديگرى از مالهاى او از بين برود نمىتواند از منفعتى كه بدستش مىآيد آن چيز را تهيّه كند، ولى اگر در همان سال به آن چيز احتياج داشته باشد مىتواند در بين سال از منافع كسب، آن چيز را تهيّه نمايد.
[مسأله ١٧٧٤]
مسأله ١٧٧٤ خرجهايى را كه انسان براى به دست آوردن فايده مىكند (١) از فايده كسر مىشود و خمس ندارد.
(١) گلپايگانى ، صافى : مانند دلالى و حمالى كه عينش يا عوضش باقى نمىماند جزء مخارج كسب است كه اگر به خود آن خرجها خمس تعلق نگرفته از فايده كسب مىتوان جاى آن گذاشت و آن مقدار را جزء فايده محسوب نكرد.
خوئى ، تبريزى ، سيستانى : مانند دلّالى و حمّالى ( سيستانى : و همچنين نقصى كه بر آلات و وسايل او وارد مىشود) ، مىتواند از منفعت، كسر نمايد و نسبت به آن مقدار، خمس لازم نيست.
فاضل ، بهجت ، نورى : مانند دلاّلى و حمّالى، مىتواند جزء مخارج ساليانه حساب نمايد ( نورى : و نسبت به مقدار آن، خمس واجب نيست) .
زنجانى : مانند دلّالى و حمّالى از منفعت كسر شده و نسبت به آن مقدار خمس لازم نيست.
مكارم : مانند خرج باربرى و دلالى و غير آن جزء مخارج كسب حساب مىشود.
[مسأله ١٧٧٥]
مسأله ١٧٧٥ آنچه از منافع كسب در بين سال به مصرف خوراك و پوشاك و اثاثيه و خريد منزل و عروسى و جهيزيۀ دختر (١) و زيارت و مانند اينها مىرساند، در صورتى كه از شأن او زياد نباشد (٢) و زيادهروى هم نكرده باشد، خمس ندارد (٣)
(١) گلپايگانى ، صافى : اگر در وقتى تهيّه شود كه معمولاً به تهيّه آن حاجت است. .