قرض دادن از كارهاى مستحبّى است كه در آيات قرآن و اخبار، راجع به آن زياد سفارش شده است. از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم روايت شده كه هر كس به برادر مسلمان خود قرض بدهد مال او زياد مى‌شود و ملائكه بر او رحمت مى‌فرستند و اگر با بدهكار خود مدارا كند، بدون حساب و به سرعت از صراط مى‌گذرد و كسى كه برادر مسلمانش از او قرض بخواهد و ندهد، بهشت بر او حرام مى‌شود (١)

(١) فاضل ، مكارم : و نيز در روايتى آمده است: ثواب صدقه ده برابر است و ثواب قرض هيجده برابر.

سيستانى : مسأله قرض دادن به مؤمنين بخصوص به محتاجان آنان از كارهاى مستحبّ است كه در اخبار، راجع به آن زياد سفارش شده است. از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم روايت شده است كه: هر كس به برادر مؤمن خود قرض بدهد و او را تا زمان تمكّن مهلت دهد، مال او زياد مى‌شود و ملائكه بر او رحمت مى‌فرستند تا زمانى كه پول خود را پس بگيرد، و از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه: هر مؤمنى به مؤمن ديگر به قصد قربت قرض دهد، خداوند اجر صدقه براى او ثبت مى‌كند تا وقتى كه مال خود را پس بگيرد.

زنجانى : مسأله قرض دادن به مؤمنين از كارهاى مستحبّ است و در احاديث، راجع به آن، سفارش بسيار شده است. از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه هر مؤمنى كه به مؤمن ديگر به خاطر خدا قرض دهد، خداوند اجر صدقه براى او ثبت مى‌كند تا وقتى كه مال او باز گردد، در روايات بسيار آمده است كه صدقه ده برابر پاداش داده مى‌شود و قرض هجده برابر، در روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم وارد شده كه هر كس كه برادر مسلمانش دست نياز به سوى وى دراز كرده از وى قرض بخواهد، و او مى‌تواند به وى قرض دهد و ندهد، خداوند نسيم بهشت را بروى حرام مى‌گرداند.

[مسأله ٢٢٧٣]

مسأله ٢٢٧٣ در قرض لازم نيست صيغه بخوانند بلكه اگر چيزى را به نيّت قرض به كسى بدهد و او هم به همين قصد بگيرد، صحيح است (١) ولى مقدار آن بايد كاملاً معلوم باشد.

(١) اراكى ، خوئى ، تبريزى ، فاضل ، سيستانى : بقيّه مسأله ذكر نشده.

مكارم : مسأله قرارداد قرض را مى‌توان با صيغه لفظى انجام داد و نيز با عمل، به اين گونه كه چيزى را به نيّت قرض به كسى بدهد و او هم به همين نيّت بگيرد، در هر دو صورت صحيح است.