٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٤١ - معرفى كتاب «رؤيت هلال» سيد حسن فاطمى موحّد

ـ باب ما إذا أصبح الناس صِياما ثمّ شهد الشهود بالرؤية وثبت العيد.

ـ باب أنّ المخالفين لا يُوَفَّقون لصوم ولا لفطر ولا لأضحى.

ـ باب الفطر يوم يُفطر الناس، والصوم يوم يصومون والأضحى يوم يُضَحّونَ.

ـ باب أنّ الصوم والفطر مع السلطان إذا كان تقيّة.

ـ باب النوادر.

٢. در اين بخش هيچ حديثى تقطيع و در دو يا چند باب تكرار نشده است و نيز هيچ حديثى مكرّر نيست. حديث مناسب با چند باب، در باب مناسب‌تر، نقل و در ابواب ديگر معمولاً به آن ارجاع شده است.

٣. براى اينكه خواننده نيازى به مراجعه به منابع نداشته باشد، سند احاديث معلَّق به طور كامل و همچنين پاره‌اى از اوصاف راويان كه در مأخذ با اتّكا به سند سابق حذف شده‌اند، آمده است. هرگونه افزودنى بين دو قلاّب قرار گرفته است.

٤. عمده توضيحات سندى و متنى محدّثان بزرگ شيعه مانند شيخ طوسى، مولى محمد تقى مجلسى، فيض كاشانى، علامه مجلسى و علامه شعرانى را با عنوان «بيان»، ذيل احاديث مربوط درج شده و گاهى حجت الاسلام مختارى خود نيز مطلبى به آنها افزوده يا در باره سند يا متن حديث توضيحى داده است.

٥. در مجموع، ١١٣ حديث از منابع شيعى گرد آمده است و نيز در پايان برخى بابها، اخبار اهل سنت جداگانه آمده است.

در پايان، تحت عنوان «استدراك»، دو رساله كه پس از چاپ مجلدات قبل به دست آمده، درج شده است و استدراك حجت الاسلام شيخ محمد سند بر رساله خود در جلد دوم، آمده است:

١. رؤيت هلال، ابوالحسن شعرانى (م ١٣٩٣)

٢. ازاحة الشبهة فى حكم الآفاق المتحدة والمختلفة، سيد عبداللّه‌ شيرازى (م ١٤٠٥)

٣. وجيزة استدراكية فى الهلال، محمد سند

پايان بخش كتاب، ذكر كتابنامه است كه شمار منابع به ٧٠٥ مورد رسيده است.