٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٧١ - تقيه مداراتى و جايگاه آن در انسجام اسلامى محمد رحمانى

الف) در صورتى نظر اوّل صحيح است كه تقيه مداراتى مشروط به ترس از تحقق ضرر باشد و پيش از اين ثابت شد كه تقيه مداراتى، متوقف بر چنين شرطى نيست.

ب) روايات دال بر تقيه مداراتى اطلاق دارد. از باب مثال «ان الصلاه خلفهم كالصلاة الصف الأوّل خلف رسول اللّه‌».

نكته چهارم: تقيه مداراتى موجب حلال شدن حرام و جواز ترك واجب نمى‌شود. به عبارت ديگر با ارتكاب كارهايى كه از نظر فقه شيعه حرام و ترك آنها واجب است، تقيه مداراتى تحقق پيدا نمى‌كند.

اشكالات تقيه

از جمله مباحثى كه در مبحث تقيه در خور بررسى مى‌باشد، پاسخ به شبهاتى است كه از سوى مخالفين با عناوينى گوناگون مطرح شده است. در اين بخش، برخى از شبهات مورد نقد و بررسى قرار گرفته است. پيش از شروع مطلب، ياد آورى سه نكته مفيد است:

١) شايد بتوان گفت اولين شبهه مدون از سوى سلمان بن جرير زيدى رئيس فرقه جريريه از زيديه القا شده است. (٥١) پس از او ديگران همانند فخر رازى (٥٢) و سپس ابن تيميّه (٥٣) و در عصر حاضر افرادى مانند محب الدين خطيب، (٥٤) ظهير احسان الهى (٥٥) به آن دامن زده‌اند.

٢) شبهات در يك دسته بندى به سه بخش عمده قابل تقسيم است:

الف) اشكالات مربوط به اصل تشريع و جواز تقيه.

ب) اشكالات مربوط به تقيه ائمه معصوم (ع)

ج) اشكالات مربوط به تقيه شيعيان.


(٥١) نوبختى، فرق الشيعه، ص٨٥.
(٥٢) فخر رازى، المحصل، ص ١٨٢.
(٥٣) ابن تيميه، منهاج السنة النبويّه، ج١، ص١٥٩.
(٥٤) محب الدين خطيب، الخطوط العريضة للاسس التي قام عليها دين الشيعة، ص١٠.
(٥٥) ظهير احسان الهى، الشيعة و السنة، ص١٢٧.