فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٥٣ - تقيه مداراتى و جايگاه آن در انسجام اسلامى محمد رحمانى
«اين روايت نيز دلالت بر اين دارد كه در تقيه مداراتى در مورد نماز، ترس از ضرر لازم نيست، بلكه ملاك مدارا و مجامله با اهل سنت است.» (٢٢)
روايت سوم:
اسحاق بن عمار مىگويد:
«قال: لي أبو عبداللّه (ع): يا اسحاق أتصلّي معهم في المسجد؟ قلت: نعم. قال: صلّ معهم فانّ المصلّي معهم في الصفّ الأوّل كالشاهر سيفه في سبيل اللّه»؛ (٢٣)
«امام صادق (ع) از اسحاق پرسيد: آيا با اهل سنت در مسجد نماز مىخوانى؟ عرض كردم: بله، فرمود: با آنان نماز بخوان؛ زيرا نماز خواندن با آنان در صف اوّل، مانند كسى است كه شمشيرش را در راه خدا آخته باشد.»
روايت چهارم:
«عن عليّ بن جعفر في كتابه عن أخيه موسى بن جعفر (ع) قال: صلّى حسن و حسين خلف مروان و نحن نصلّي معهم» (٢٤)؛
على بن جعفر در كتاب خود از برادرش امام موسى كاظم (ع) نقل مىكند كه آن حضرت فرمود: «امام حسن و امام حسين (ع) پشت سر مروان نماز خواندهاند و ما نيز با آنها نماز مىخوانيم».
دلالت اين روايات بر تقيه مداراتى تمام است و سند بسيارى از آنها نيز بى اشكال و معتبر است و ظهور اين دسته از روايات، بلكه صريح برخى از آنها دلالت بر اجزاء عمل مىكند.
دسته سوم
روايات فراوانى دلالت مىكند كه در نماز جماعت اهل سنت نيز همچون نماز
(٢٢) التنقيح في شرح العروة الوثقى،، ج٤، ص٣١٦.
(٢٣) وسائل الشيعه، ج٥، ح٧، باب ٥ از ابواب صلاة الجماعه، ص٣٨٢.
(٢٤) وسائل الشيعه، ج٥، باب ٥ از ابواب صلاة الجماعه، ح٩، ص٣٨٣.