٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٢٤ - اصول نظريه حقوق فطرى در انديشه استاد مطهرى سيد امر اللّه حسينى

تعارض و در نتيجه تساقط مى كند. اما هر چهار شب يك بار بهره او در داشتن شوهر باقى است و شارع، محروميت بيش از آن را اجازه نداده است؛ زيرا تجاوز به حق طبيعى اوست . اگر شرع، همين را هم اجازه ندهد، زن بى شوهر از حق خود محروم شده و در صدد فريفتن شوهر ديگران بر مى‌آيد و عملاً بى بندوبارى رايج شده و زن شوهر دار بيشتر از حقش محروم مى‌شود. پس اين حكم براساس هماهنگى نظام تشريع و تكوين بوده و اسلام از مدار حق طبيعى بيرون نرفته است ، اما زنا و ديگر روابط نامشروع، خارج شدن از مدار طبيعى و اصل غائيت است. لذا مى‌فرمايد: {فمن ابتغى وراء ذلك فأولئك هُم العادون } (٥٣) و (٥٤).

٤- حكومت و رياست خانواده: استاد مطهرى، رياست خانواده را بر اساس حقوق طبيعى بر عهده مرد مى‌داند؛ چراكه مرد در خانواده سه سرمايه دارد: جسم و روح و مال، ولى زن دو سرمايه: جسم و روح. {الرجال قوّامون على النساء بما فضّل اللّه بعضهم على بعض (اصلحيت) و بما أنفقوا من أموالهم(سهام بيشترو احقّيت } (٥٥). اصلحيت امرى فطرى است و از قبيل اصلحيت فردى براى رياست شركت نيست. طبيعت مرد، طبيعيت حاكميت و رياست است و طبيعت زن طبيعيت مرئوسيت و البته براى جبران اين مطلب، نوعى حاكميت براى زن بر مرد قرار داده شده و آن حاكميت براحساسات مرد است. حكومت خانوادگى انتصابى است و طبيعيت، ضامن حسن اجراى آن است. (٥٦)

اسلام براى زن و مرد در خانواده حق حكومت قائل است نه حق تحكّم و به دليل برترى كه مرد بر زن و زن بر مرد دارد، هر دو بر يكديگر حكومت دارند. زن به واسطه حسن غرور و جمال و زيبايى و مرد به واسطه قدرت جسمى و مال. (٥٧) اما حس تسلط مرد


(٥٣) مؤمنون ، آيه٧، و معارج ، آيه ٣١.
(٥٤) ر.ك: مطهرى، نظام حقوق زن در اسلام، ص٣٥٣-٢٨٩ ويادداشتهاى استاد، ج٥، ص١٢٦-١٢٠.
(٥٥) نساء ، آيه٣٤.
(٥٦)يادداشتهاى استاد مطهرى، ج٥، ص ١٨٠.
(٥٧)همان، ص ١٣٥.