دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٨٧٨ ص
٨٧٩ ص
٨٨٠ ص
٨٨١ ص
٨٨٢ ص
٨٨٣ ص
٨٨٤ ص
٨٨٥ ص
٨٨٦ ص
٨٨٧ ص
٨٨٨ ص
٨٨٩ ص
٨٩٠ ص
٨٩١ ص
٨٩٢ ص
٨٩٣ ص
٨٩٤ ص
٨٩٥ ص
٨٩٦ ص
٨٩٧ ص
٨٩٨ ص
٨٩٩ ص
٩٠٠ ص
٩٠١ ص
٩٠٢ ص
٩٠٣ ص
٩٠٤ ص
٩٠٥ ص
٩٠٦ ص
٩٠٧ ص
٩٠٨ ص
٩٠٩ ص
٩١٠ ص
٩١١ ص
٩١٢ ص
٩١٣ ص
٩١٤ ص
٩١٥ ص
٩١٦ ص
٩١٧ ص
٩١٨ ص
٩١٩ ص
٩٢٠ ص
٩٢١ ص
٩٢٢ ص
٩٢٣ ص
٩٢٤ ص
٩٢٥ ص
٩٢٦ ص
٩٢٧ ص
٩٢٨ ص
٩٢٩ ص
٩٣٠ ص
٩٣١ ص
٩٣٢ ص
٩٣٣ ص
٩٣٤ ص
٩٣٥ ص
٩٣٦ ص
٩٣٧ ص
٩٣٨ ص
٩٣٩ ص
٩٤٠ ص
٩٤١ ص
٩٤٢ ص
٩٤٣ ص
٩٤٤ ص
٩٤٥ ص
٩٤٦ ص
٩٤٧ ص
٩٤٨ ص
٩٤٩ ص
٩٥٠ ص
٩٥١ ص
٩٥٢ ص
٩٥٣ ص
٩٥٤ ص
٩٥٥ ص
٩٥٦ ص
٩٥٧ ص
٩٥٨ ص
٩٥٩ ص
٩٦٠ ص
٩٦١ ص
٩٦٢ ص
٩٦٣ ص
٩٦٤ ص
٩٦٥ ص
٩٦٦ ص
٩٦٧ ص
٩٦٨ ص
٩٦٩ ص
٩٧٠ ص
٩٧١ ص
٩٧٢ ص
٩٧٣ ص
٩٧٤ ص
٩٧٥ ص
٩٧٦ ص
٩٧٧ ص
٩٧٨ ص
٩٧٩ ص
٩٨٠ ص
٩٨١ ص
٩٨٢ ص
٩٨٣ ص
٩٨٤ ص
٩٨٥ ص
٩٨٦ ص
٩٨٧ ص
٩٨٨ ص
٩٨٩ ص
٩٩٠ ص
٩٩١ ص
٩٩٢ ص
٩٩٣ ص
٩٩٤ ص
٩٩٥ ص
٩٩٦ ص
٩٩٧ ص
٩٩٨ ص
٩٩٩ ص
١٠٠٠ ص
١٠٠١ ص
١٠٠٢ ص
١٠٠٣ ص
١٠٠٤ ص
١٠٠٥ ص
١٠٠٦ ص
١٠٠٧ ص
١٠٠٨ ص
١٠٠٩ ص
١٠١٠ ص
١٠١١ ص
١٠١٢ ص
١٠١٣ ص
١٠١٤ ص
١٠١٥ ص
١٠١٦ ص
١٠١٧ ص
١٠١٨ ص
١٠١٩ ص
١٠٢٠ ص
١٠٢١ ص
١٠٢٢ ص
١٠٢٣ ص
١٠٢٤ ص
١٠٢٥ ص
١٠٢٦ ص
١٠٢٧ ص
١٠٢٨ ص
١٠٢٩ ص
١٠٣٠ ص
١٠٣١ ص
١٠٣٢ ص
١٠٣٣ ص
١٠٣٤ ص
١٠٣٥ ص
١٠٣٦ ص
١٠٣٧ ص
١٠٣٨ ص
١٠٣٩ ص
١٠٤٠ ص
١٠٤١ ص
١٠٤٢ ص
١٠٤٣ ص
١٠٤٤ ص
١٠٤٥ ص
١٠٤٦ ص
١٠٤٧ ص
١٠٤٨ ص
١٠٤٩ ص
١٠٥٠ ص
١٠٥١ ص
١٠٥٢ ص
١٠٥٣ ص
١٠٥٤ ص
١٠٥٥ ص
١٠٥٦ ص
١٠٥٧ ص
١٠٥٨ ص
١٠٥٩ ص
١٠٦٠ ص
١٠٦١ ص
١٠٦٢ ص
١٠٦٣ ص
١٠٦٤ ص
١٠٦٥ ص
١٠٦٦ ص
١٠٦٧ ص
١٠٦٨ ص
١٠٦٩ ص
١٠٧٠ ص
١٠٧١ ص
١٠٧٢ ص
١٠٧٣ ص
١٠٧٤ ص
١٠٧٥ ص
١٠٧٦ ص
١٠٧٧ ص
١٠٧٨ ص
١٠٧٩ ص
١٠٨٠ ص
١٠٨١ ص
١٠٨٢ ص
١٠٨٣ ص
١٠٨٤ ص
١٠٨٥ ص
١٠٨٦ ص
١٠٨٧ ص
١٠٨٨ ص
١٠٨٩ ص
١٠٩٠ ص
١٠٩١ ص
١٠٩٢ ص
١٠٩٣ ص
١٠٩٤ ص
١٠٩٥ ص
١٠٩٦ ص
١٠٩٧ ص
١٠٩٨ ص
١٠٩٩ ص
١١٠٠ ص
١١٠١ ص
١١٠٢ ص
١١٠٣ ص
١١٠٤ ص
١١٠٥ ص
١١٠٦ ص
١١٠٧ ص
١١٠٨ ص
١١٠٩ ص
١١١٠ ص
١١١١ ص
١١١٢ ص
١١١٣ ص
١١١٤ ص
١١١٥ ص
١١١٦ ص
١١١٧ ص
١١١٨ ص
١١١٩ ص
١١٢٠ ص
١١٢١ ص
١١٢٢ ص
١١٢٣ ص
١١٢٤ ص
١١٢٥ ص
١١٢٦ ص
١١٢٧ ص
١١٢٨ ص
١١٢٩ ص
١١٣٠ ص
١١٣١ ص
١١٣٢ ص
١١٣٣ ص
١١٣٤ ص
١١٣٥ ص
١١٣٦ ص
١١٣٧ ص
١١٣٨ ص
١١٣٩ ص
١١٤٠ ص
١١٤١ ص
١١٤٢ ص
١١٤٣ ص
١١٤٤ ص
١١٤٥ ص
١١٤٦ ص
١١٤٧ ص
١١٤٨ ص
١١٤٩ ص
١١٥٠ ص
١١٥١ ص
١١٥٢ ص
١١٥٣ ص
١١٥٤ ص
١١٥٥ ص
١١٥٦ ص
١١٥٧ ص
١١٥٨ ص
١١٥٩ ص
١١٦٠ ص
١١٦١ ص
١١٦٢ ص
١١٦٣ ص
١١٦٤ ص
١١٦٥ ص
١١٦٦ ص
١١٦٧ ص
١١٦٨ ص
١١٦٩ ص
١١٧٠ ص
١١٧١ ص
١١٧٢ ص
١١٧٣ ص
١١٧٤ ص
١١٧٥ ص
١١٧٦ ص
١١٧٧ ص
١١٧٨ ص
١١٧٩ ص
١١٨٠ ص
١١٨١ ص
١١٨٢ ص
١١٨٣ ص
١١٨٤ ص
١١٨٥ ص
١١٨٦ ص
١١٨٧ ص
١١٨٨ ص
١١٨٩ ص
١١٩٠ ص
١١٩١ ص
١١٩٢ ص
١١٩٣ ص
١١٩٤ ص
١١٩٥ ص
١١٩٦ ص
١١٩٧ ص
١١٩٨ ص
١١٩٩ ص
١٢٠٠ ص
١٢٠١ ص
١٢٠٢ ص
١٢٠٣ ص
١٢٠٤ ص
١٢٠٥ ص
١٢٠٦ ص
١٢٠٧ ص
١٢٠٨ ص
١٢٠٩ ص
١٢١٠ ص
١٢١١ ص
١٢١٢ ص
١٢١٣ ص
١٢١٤ ص
١٢١٥ ص
١٢١٦ ص
١٢١٧ ص
١٢١٨ ص
١٢١٩ ص
١٢٢٠ ص
١٢٢١ ص
١٢٢٢ ص
١٢٢٣ ص
١٢٢٤ ص
١٢٢٥ ص
١٢٢٦ ص
١٢٢٧ ص
١٢٢٨ ص
١٢٢٩ ص
١٢٣٠ ص
١٢٣١ ص
١٢٣٢ ص
١٢٣٣ ص
١٢٣٤ ص
١٢٣٥ ص
١٢٣٦ ص
١٢٣٧ ص
١٢٣٨ ص
١٢٣٩ ص
١٢٤٠ ص
١٢٤١ ص
١٢٤٢ ص
١٢٤٣ ص
١٢٤٤ ص
١٢٤٥ ص
١٢٤٦ ص
١٢٤٧ ص
١٢٤٨ ص
١٢٤٩ ص
١٢٥٠ ص
١٢٥١ ص
١٢٥٢ ص
١٢٥٣ ص
١٢٥٤ ص
١٢٥٥ ص
١٢٥٦ ص
١٢٥٧ ص
١٢٥٨ ص
١٢٥٩ ص
١٢٦٠ ص
١٢٦١ ص
١٢٦٢ ص
١٢٦٣ ص
١٢٦٤ ص
١٢٦٥ ص
١٢٦٦ ص
١٢٦٧ ص
١٢٦٨ ص
١٢٦٩ ص
١٢٧٠ ص
١٢٧١ ص
١٢٧٢ ص
١٢٧٣ ص
١٢٧٤ ص
١٢٧٥ ص
١٢٧٦ ص
١٢٧٧ ص
١٢٧٨ ص
١٢٧٩ ص
١٢٨٠ ص
١٢٨١ ص
١٢٨٢ ص
١٢٨٣ ص
١٢٨٤ ص
١٢٨٥ ص
١٢٨٦ ص
١٢٨٧ ص
١٢٨٨ ص
١٢٨٩ ص
١٢٩٠ ص
١٢٩١ ص
١٢٩٢ ص
١٢٩٣ ص
١٢٩٤ ص
١٢٩٥ ص
١٢٩٦ ص
١٢٩٧ ص
١٢٩٨ ص
١٢٩٩ ص
١٣٠٠ ص
١٣٠١ ص
١٣٠٢ ص
١٣٠٣ ص
١٣٠٤ ص
١٣٠٥ ص
١٣٠٦ ص
١٣٠٧ ص
١٣٠٨ ص
١٣٠٩ ص
١٣١٠ ص
١٣١١ ص
١٣١٢ ص
١٣١٣ ص
١٣١٤ ص
١٣١٥ ص
١٣١٦ ص
١٣١٧ ص
١٣١٨ ص
١٣١٩ ص
١٣٢٠ ص
١٣٢١ ص
١٣٢٢ ص
١٣٢٣ ص
١٣٢٤ ص
١٣٢٥ ص
١٣٢٦ ص
١٣٢٧ ص
١٣٢٨ ص
١٣٢٩ ص
١٣٣٠ ص
١٣٣١ ص
١٣٣٢ ص
١٣٣٣ ص
١٣٣٤ ص
١٣٣٥ ص
١٣٣٦ ص
١٣٣٧ ص
١٣٣٨ ص
١٣٣٩ ص
١٣٤٠ ص
١٣٤١ ص
١٣٤٢ ص
١٣٤٣ ص
١٣٤٤ ص
١٣٤٥ ص
١٣٤٦ ص
١٣٤٧ ص
١٣٤٨ ص
١٣٤٩ ص
١٣٥٠ ص
١٣٥١ ص
١٣٥٢ ص
١٣٥٣ ص
١٣٥٤ ص
١٣٥٥ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٩٢١

ابن اياز
جلد: ٣
     
شماره مقاله:٩٢١



اِبْن‌ِ اِياز، ابومحمد جمال‌ الدين‌ حسين‌ بن‌ بدر بن‌ اياز (د ٦٨١ق‌/ ١٢٨٢م‌)، از علماي‌ نحو. از زندگى‌ او هيچ‌ نمى‌دانيم‌. كسانى‌ كه‌ او را ديده‌اند، نيز اطلاع‌ روشنى‌ از احوال‌ او نداده‌اند. شرف‌ دمياطى‌ (د ٧٠٥ق‌/١٣٠٦م‌) كه‌ در ٦٥٠ق‌/١٢٥٢م‌ در بغداد بوده‌، او را در زي‌ّ سپاهى‌ زادگان‌ ديده‌ است‌ كه‌ نزد سعد بيّانى‌ علم‌ نحو مى‌آموخته‌ است‌ (سيوطى‌، ١/٥٣٢، ٥٧٧). حتى‌ ابن‌ فوطى‌ كه‌ ظاهراً نزد او شاگردي‌ مى‌كرده‌، چيزي‌ از احوالش‌ نقل‌ نكرده‌ است‌، تنها يك‌ بار مى‌گويد كه‌ القوّاس‌ موصلى‌ در خدمت‌ «شيخنا» نحو خوانده‌ است‌ (٤(١)/٢١٠). اندكى‌ بعد صفدي‌ (١٢/٣٤٢) مى‌نويسد كه‌ وي‌ استاد صرف‌ و نحو (العربية) در مدرسة مستنصرية بغداد بود. سيوطى‌ نيز (همانجا) به‌ استناد گفتة ابن‌ رافع‌ در تاريخ‌ بغداد همين‌ سخن‌ را تأييد كرده‌، مى‌گويد: او مردي‌ نرم‌ خوي‌ و در علم‌ صرف‌ و نحو يگانة زمان‌ بود. سيوطى‌، سپس‌ قول‌ چند تن‌ از بزرگان‌ را در شرح‌ اطلاعات‌ نحوي‌ او برمى‌شمارد. وي‌ در علم‌ حديث‌ نيز دستى‌ داشت‌ و از شيوخ‌ اين‌ علم‌ اجازت‌ يافته‌ بود، به‌ خصوص‌ مى‌دانيم‌ كه‌ نزد ابن‌ قبيطى‌ «يك‌ جزء، حديث‌ استماع‌» نمود. با اينهمه‌ ابن‌ اياز از روايت‌ حديث‌ خودداري‌ مى‌كرد (سيوطى‌، همانجا).
از ميان‌ شاگردان‌ او تنى‌ چند در شمار مشاهير درآمده‌اند، از آن‌ جمله‌ عزالدين‌ قواس‌ (ابن‌ فوطى‌، ٤(١)/٢١٠) و نيز به‌ گفتة مصطفى‌ جواد، تاج‌الدين‌ بن‌ سباك‌ است‌ (همو، ٤(١)/٩٤).
آثار ابن‌ اياز را - كه‌ عموماً در علم‌ نحو و بيان‌ اختلاف‌ مكاتب‌ آن‌ است‌ - مى‌توان‌ به‌ دو دسته‌ تقسيم‌ كرد: ١. تأليفات‌ مستقل‌، ٢. شروح‌. از نوع‌ اول‌ ٤ كتاب‌ به‌ او نسبت‌ داده‌اند كه‌ عبارتند از: الاسعاف‌ فى‌ الخلاف‌، المأخذ المتّبع‌، مسائل‌ الخلاف‌ و قواعد المطارحة. از نوع‌ دوم‌ ٣ كتاب‌ شناخته‌ شده‌ است‌: المحصول‌ فى‌ شرح‌ الفصول‌ الخمسين‌، تأليف‌ ابن‌ معطى‌؛ شرح‌ التصريف‌، تأليف‌ ابن‌ مالك‌ (نك: صفدي‌، ١٢/٣٤٢؛ سيوطى‌، ١/٥٣٢؛ ابن‌ قاضى‌، ١/٢٤٥؛ حاجى‌ خليفه‌، ١/٨٥، ٤١٢، ٢/١٠٨٧، ١٢٦٩، ١٥٧٣، ١٦٦٩) و نيز شايد شرح‌ تصريف‌ الافعال‌.
آنچه‌ از اين‌ آثار اينك‌ در دست‌ است‌، عبارت‌ است‌ از: قواعد المطارحة كه‌ آن‌ را المطارحة يا فقط القواعد نيز گفته‌اند. از اين‌ كتاب‌ ٢ نسخه‌ شناخته‌ شده‌ است‌ (دارالكتب‌، ٧/٥٢؛ ازهريه‌، ٤/٢٩٦). از ٣ تأليف‌ ديگر هنوز نسخه‌اي‌ يافت‌ نشده‌ است‌. از شروح‌ او، كتاب‌ المحصول‌ بسيار شهرت‌ داشته‌ و اينك‌ نسخ‌ متعددي‌ از آن‌ در دست‌ است‌ I/٥٣١) S, GAL, I/٣٦٦; ؛ GAL, كوپريلى‌، ١٦٤؛ سيد، خطى‌، ٣/٢٢). شرح‌ كتاب‌ التصريف‌ ابن‌ مالك‌ نيز در دست‌ است‌ (همان‌، ٢/١٨). همچنين‌ در كتابخانة تيموريه‌ اثر مجهول‌ المؤلفى‌ تحت‌ عنوان‌ تصريف‌ الافعال‌ وجود دارد كه‌ در حاشية آن‌ شرحى‌ از ابن‌ اياز آمده‌ است‌ (نك: سيد، فهرس‌ المخطوطات‌ المصورة، ١/٤٠١). اين‌ اثر شايد غير از تصريف‌ ابن‌ مالك‌ باشد.
مآخذ: ابن‌ فوطى‌، عبدالرزاق‌ بن‌ احمد، تلخيص‌ مجمع‌ الا¸داب‌ فى‌ معجم‌ الالقاب‌، به‌ كوشش‌ مصطفى‌ جواد، وزارة الثقافة و الارشاد القومى‌، دمشق‌؛ ابن‌ قاضى‌، احمد، درة الحجال‌ فى‌ اسماءِ الرجال‌، به‌ كوشش‌ محمد احمدي‌ ابوالنور، قاهره‌، ١٣٩٠ق‌/ ١٩٧٠م‌؛ ازهريه‌، فهرست‌؛ حاجى‌ خليفه‌، كشف‌ الظنون‌، استانبول‌، ١٩٤١م‌؛ دارالكتب‌ المصريه‌، خطى‌؛ سيد، خطى‌؛ همو، فهرست‌ المخطوطات‌ المصورة، قاهره‌، ١٩٥٤م‌؛ سيوطى‌، عبدالرحمان‌، بغية الوعاة، به‌ كوشش‌ محمد ابوالفضل‌ ابراهيم‌، قاهره‌، ١٣٨٤ق‌/ ١٩٦٤م‌؛ صفدي‌، خليل‌، الوافى‌ بالوفيات‌، به‌ كوشش‌ رمضان‌ عبدالتواب‌، بيروت‌، ١٣٩٩ق‌/١٩٧٩م‌؛ كوپريلى‌، خطى‌؛ نيز: GAL,S. GAL,

رضا محمدزاده‌ تايپ‌ مجدد و ن‌ * ١ * (رب) ٢/٦/٧٦
ن‌ * ٢ * (رب)