ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٦٩ - شش - گرديدن با بعد عرفانى

همچنين يك انسان روشن ضمير و پاكدل واقعيّاتى را در بارهء جهان و انسانها ميداند و مى پذيرد كه انسان تيره دل و از خود بيگانه و شهوت طلب و شهرت پرست آنها را نمى داند و نمى پذيرد و اگر هم روزنه هائى براى ديدن آن واقعيّات در برابر چشمانش باز شود ، بجاى مشاهدهء آن واقعيّات ، يا ديد چشمانش مختلّ مى گردد و يا در صدد ستيز و مبارزه با آن روزنه‌ها بر مى آيد و با بستن آن روزنه‌هاى روشنگر خود را موفّق در مى يابد ، چنانكه خفّاش با بستن هر گونه سوراخى كه پيام نور خورشيد را براى او بياورد ، خود را موفّق به هدف اعلاى هستى خود مى بيند . لذا بايد گفت : گرديدن با بعد عرفانى اين نتيجه را در بر دارد كه انسان در هر موقعيّت كه قرار بگيرد ، معلومات و كيفيّت وجودى خود را با يك شهود نورانى عرفانى منوّر مى نمايد ، يعنى حقائق هستى اساسىترين مبناى خود را كه نور ربّانى و جاذبه ربوبى است . در هر موقعيّتى از گرديدن بمناسبت همان موقعيّت به انسان ارائه مى كند .
هفت - گرديدن با بعد مذهبى
هفت - گرديدن با بعد مذهبى ، معرفت حاصله از گرديدن با بعد مذهبى ، در حقيقت همهء ابعاد ششگانهء گذشته را در بر مى گيرد ، زيرا چنانكه در گذشته اشاره كرديم : دين اسلام شناخت هستى و برقرار كردن رابطهء مثبت با همهء ابعاد هستى را كه وابسته به هستى آفرين است ، لازم ميداند . اين مدّعا در تفسير همين خطبه با كمال وضوح اثبات خواهد گشت .
٤ - گرداندن و ساختن با ابعاد هفتگانهء معرفت
٤ - گرداندن و ساختن با ابعاد هفتگانهء معرفت مى توان گفت : هر انسانى كه در قلمرو معرفت عرفان اسلامى و گرديدن تكاملى روحى قرار بگيرد ، قطعى است كه او مى تواند ديگران را نيز در مسير آن گرديدن قرار بدهد . نورانيّتى كه از معرفت عرفانى و گرديدن صحيح در يك انسان بوجود مى آيد ، عامل روشنگرى و تنوير روحى ديگران را در بر دارد ، مانند به ميوه رسيدن يك درخت . اين قضيّهء كه « من مى روم و مى رسم و