ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١١ - تفسير عمومى خطبهء هشتاد و هفتم

٧ - در اين دنيا با بينائى نافذ مى نگرد .
٨ - او بطور فراوان در ذكر خداوندى بسر مى برد .
٩ - از آب حيات حقّ و حقيقت كه گواراى جان است سيراب مى شود .
١٠ - مدخلهاى ورود به آن آب حيات را بر خود هموار نموده است .
١١ - با اوّلين جرعه‌ها از آن آب حياتبخش ، راه روشن و هموار را پيش مى گيرد .
١٢ - لباسهاى گوناگون شهوات را بر مى كند .
١٣ - و از هر گونه همّ و غمّ رها شده جز يك همّ و نگرانى مقدّس كه براى خود به تنهائى انتخاب نموده است .
١٤ - او از صفت مهلك نابينائى نجات يافته است .
١٥ - در حيات خود شركتى با هوى پرستان ندارد .
١٦ - اين محبوب خدا كليد گشايندهء درهاى هدايت ، و قفل درهاى ضلالت و هلاكت است .
١٧ - راهى را كه بايد سپرى كند ، با بينائى شايسته تشخيص داده ، مشعلهاى فروزان الهى را كه سر راهش نصب شده است ، شناخته و ناهمواريها و فرو رفتن در فراز و نشيبهاى راهش را پشت سر مى گذارد .
١٨ - اين انسان رهرو كمال به محكمترين وسائل صعود به ارزشهاى انسانى - الهى چنگ زده است .
١٩ - يقينى كه در درون او بوجود آمده است ، مانند نور خورشيد است كه بهر چيزى بتابد آنرا روشن مى سازد .
٢٠ - نفس خويشتن را در با اهمّيّتترين امور فقط براى خدا گمارده و در نتيجه عمل وى در هر حادثه اى كه با او ارتباط برقرار ميكند ، و به او وارد مى گردد ، انعكاس كنندهء كمال او ميباشد و هر فرعى كه براى او پيش آيد با بهترين وجه به اصل آن برمى گرداند و بر آن تطبيق مى نمايد .