ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٦٧ - آيا هدف از عرفان و حقّگرائى بهشت مادّى است كه خود طبيعى را خواهد نواخت

كودكان است در برابر بزرگسالان ورزيده كه ببازيهاى آن كودكان اعتنائى ندارند و اهمّيّتى نمى دهند .
در اين تشبيه و مقايسه مطالبيرا مى توان در نظر گرفت كه بسيار مفيد بنظر مى رسد : مطلب يكم : اين كه كسانى كه در مسير عرفان مثبت قرار نگرفته‌اند ، كودكانى هستند كه به بلوغ نرسيده‌اند ، اگر چه از نظر قدرت و امتيازات جبرى و شبه جبرى و مزاياى محصول تاخت و تاز خودپرستانه موقعيّت خيره كننده اى در جامعه بدست آورده باشند .
< شعر > خلق اطفالند جز مرد خدا نيست بالغ جز رهيده از هوا < / شعر > مطلب دوم : حركات و سكنات كودكان و تصرّفات گوناگون آنان در اسباببازىها ، از همان جدّيّت و رضايت برخوردار است كه حركات و سكنات بزرگسالان و انواع ارتباطات آنان با طبيعت و همنوعان خود . بنا بر اين نمى توان هر رضايت و جدّيّت بزرگسالان را در شئون حيات طبيعى محض دليل واقعيّت و عقلانى بودن كارهاى آنان محسوب نمود . آن مارگير مگر شوخى و يا بازى مى كند كه ماهها از عمر خود را سپرى مى كند تا از زير صخره‌هاى كوه با تلاش جانفرسا مارى را بگيرد و بياورد و در ميدان شهر ، مردم را دور خود جمع كند تا مردم با تحسين و تمجيد فراوان اين كشف انسانساز و آباد كنندهء جامعه را در همه جا بگويند و مارگير از شهرت اجتماعى برخوردار شود كه :
< شعر > مارگيرى اژدها آورده است بو العجب نادر شكارى كرده است < / شعر > آن فريب خوردهء خود طبيعى كه ساليان عمر را براى بدست آوردن مقام به هزاران مسائل جدّى دست مى زند ، مرتكب خيانتها و جنايتها مى گردد ، حقايق را زير پا مى گذارد ، ارزشها را تباه مى سازد مگر چنين اشخاصى معتقدند كه بازى مى كنند اينان به عقيدهء خود جدّىترين كارها را انجام مى دهند . با اين حال اين كار جدّىنما ويرانگر همهء كارهاى انسانى است .