ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٩٩ - تحقّق عرفان مثبت در يك انسان كامل كه علىّ بن ابي طالب نام او است

او روئيده است نه از رويدادهاى بىمحاسبه و نه از مردمى كه خود بىبال و پر در گردابهاى « زندگى طبيعى محض » دست و پا مى زنند .
٦ - اشتياق لقاء اللَّه ( ديدار خداوندى ) همهء سطوح روحى اين سردستهء عارفان ربانى را فرا گرفته است .
و إنّى إلى لقاء اللَّه لمشتاق [١] اين هدف نهائى كه لقاء اللَّه و هدف نهائى عرفان است ، حيات معقول علىّ بن ابي طالب ( ع ) را توجيه نموده است كه پاداش بهشتى و عقاب دوزخى از ديدگاه او ناپديد شده و فرموده است :
ما عبدتك خوفا من نارك و لا طمعا فى جنّتك بل وجدتك أهلا للعبادة فعبدتك ( پروردگارا من ترا نه بجهت ترس از آتش پرستيده‌ام و نه بجهت طمع در بهشت بلكه ترا شايستهء عبادت ديده و پرستيده‌ام ) .
إلهى فهبنى صبرت على حرّ نارك فكيف أصبر على فراقك ( پروردگار من ، گيرم كه به حرارت آتش تو صبر كنم چگونه جدائى از تو را تحمّل نمايم ) .
٧ - قدرت فوق العادهء عرفان مثبت - إنّى و اللَّه لو لقيتهم واحدا و هم طلاع الأرض ما باليت و لا استوحشت و إنّى من ضلالهم الَّذى هم فيه و الهدى الَّذى أنا عليه لعلى بصيرة من نفسى و يقين من ربّى ( سوگند به خدا اگر من به تنهائى آن تبهكاران را در حالى ببينم كه همه روى زمين را پر كرده‌اند ، نه باكى خواهم داشت و نه وحشتى بخود راه خواهم داد . من به آن گمراهى و انحرافى كه تبهكاران در آن غوطه ورند و به آن رشد و هدايتى كه من در پيش گرفته‌ام ، بينائى از درون خود دارم و يقينى از پروردگارم ) .

[١] . خطبهء ٦٢ ، ج ٣ .