ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٠٢ - تحقّق عرفان مثبت در يك انسان كامل كه علىّ بن ابي طالب نام او است

< شعر > از ثرى تا به ثريّا به عبوديّت او همه در ذكر و مناجات و قيامند و قعود < / شعر > براى كسى كه اين دنيا خوب شناخته شده است ، رصد گاهى است بس بزرگ كه تفكَّر در آن نظاره به جلوه هائى از بينهايت تلاش و كوشش در آن ، كشش و انجذابى است به سوى بىنهايت .
٩ - انسان كامل در موقعيّت زمامدارى : عرفان مثبت كه انسان كامل را مى سازد ، روحيّهء ملكوتى آن انسان را در موقعيّت چشمگير زمامدارى همان طور نشان مى دهد كه در محراب عبادت . با اين تفاوت كه امواج روحانى آن انسان در محراب عبادت از لابلاى تفكَّرات و هدفگيرىهاى درونى سر مى كشد و رهسپار جاذبهء معبود مى گردد ، ولى در موقعيّت زمامدارى كه با انسانها يعنى جلوه گاههاى مشيّت اعلاى ربوبى روياروى قرار گرفته است ، از اين جلوه - گاهها عبور مى كند و رهسپار كوى الهى مى گردد . اين جملات را در خطبهء ٢١٤ ، ج ٢ از نهج البلاغه مى خوانيم : « مرا در مقابل وظيفه اى كه انجام مى دهم سپاس خوشايند ننمائيد .
آزاد ساختن شخصيّت از چنگال تمايلات و روانه كردن آن بسوى خداوند و به سوى شما انسانها سپاسگزارى ندارد . من جز اين كارى نمى كنم كه به مقتضاى تكليف انسانى - الهىام ، حقوق حيات فردى و اجتماعى شما را كه از بجا آوردنش فارغ نشده‌ام ، ادا مى كنم و وظايف واجب و ضرورى را كه بايستى اجرا كنم ، انجام مى دهم . گفتگويتان با من ، مانند گفتگو با جبّاران روزگار نباشد . در برابر من از تسليم و خوددارى كه در مقابل اقوياى پرخاشگر داريد ، بپرهيزيد . با قيافهء ساختگى و ظاهرسازى با من ارتباط برقرار نكنيد . گمان مبريد هنگامى كه سخن حقّ با من گفته شود ، براى من سنگينى خواهد كرد ، يا خودم را از آن حقّ بالاتر قرار خواهم داد ، زيرا كسى كه شنيدن سخن حقّ يا نشان دادن عدالت براى او سنگينى كند ، عمل به حقّ و عدالت براى او سنگينتر خواهد بود . در برابر من از گفتن سخن حقّ و مشورت براى تحقّق