ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٠٠ - تحقّق عرفان مثبت در يك انسان كامل كه علىّ بن ابي طالب نام او است

اين است نهايت نيرومندى كه اين انسان كامل از بينائى درون و يقين ربّانى بدست آورده است مى فرمايد « اگر مخالفين من روى زمين را پر كنند و در برابر من بايستند » در اين جمله دقّت بيشترى شود . معناى اين جمله چنين است كه راه عرفان و مسير انسان كامل آن خطَّ كاملا مستقيم است كه اندك انحراف از آن ، خارج از راه بوده و سالك اين راه از چنان قدرتى برخوردار است كه هيچ نقطه و خطَّى خارج از آن ، توانائى تأثير در حركت سالك الى اللَّه را ندارد . اين قدرت فوق العاده ناشى از مالكيّت بر نفس است كه در وجود امير المؤمنين عليه السّلام در حدّ اعلا بوده است . آيا مى توان اين عرفان ناشى از كمال قدرت را با عرفان ناشى از فرار از رنجها و نظم جهان هستى و گريز از تكاپوها مقايسه كرد ٨ - دنيا از ديدگاه اين انسان كامل :
إنّ الدّنيا دار صدق لمن صدقها و دار عافية لمن عرفها و دار غنى لمن تزوّد عنها و دار موعظة لمن اتّعظ بها ، مسجد أحبّاء اللَّه و مصلَّى ملائكة اللَّه و مهبط وحى اللَّه و متجر أولياء اللَّه .
( اين دنيا جايگاه صدق و واقعيابى است براى كسى كه واقعيّت آنرا دريابد و جايگاه زندگى سالم و منطقى است براى كسى كه آنرا بشناسد ، جايگاه استغناى تكاملى است براى كسى كه از امتيازاتش بهره بردارى نمايد . و جايگاه پندگيرى و تجربه اندوزيست براى كسى كه آمادهء تجربه و پندگيرى باشد . اينجا است عبادتگاه دوستداران مقام شامخ ربوبى و نمازگاه فرشتگان خداوندى . اين دنيا است كه شايستگى نزول وحى الهى را دارد . جايگاه اكتساب كمال و رشد اولياء اللَّه كه تكاپوگران راه كمالند ، همين دنيا است ) .
همهء ما مى دانيم كه هيچ موجودى مانند اين دنيا مورد لعن و سبّ و دشنام قرار نگرفته است . اگر بخواهيم بدبينىها و ناسزاهائى كه چه در قديم و چه در جديد ، چه در شرق و چه در غرب در بارهء دنيا گفته شده است جمعآورى