ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٠ - اين صيّادان حيواناتى هستند انسان نما

خورده و سعى و كوششان به نتيجه اى نرسيده است . حيوانات انسان نما گاهى از انسانهاى حقيقى هم آراسته تر و وارسته تر مى نمايند و دايه هائى مهربانتر از مادر و كاسه هائى داغتر از آش و كاتوليكهايى كاتوليكتر از پاپ و مسلمانانى مسلمانتر از علىّ بن ابي طالب ( ع ) مى نمايند . در اين موارد خدا به داد حقيقت - جويان ساده لوح برسد كه هنوز توانائى تفكيك صورت از معنى را ندارند - < شعر > جمله عالم زين سبب گمراه شد كم كسى ز ابدال حقّ آگاه شد همسرى با انبيا برداشتند اوليا را همچو خود پنداشتند گفته اينك ما بشر ايشان بشر ما و ايشان بستهء خوابيم و خور اين ندانستند ايشان از عمى هست فرقى در ميان بىمنتها هر دو گون زنبور خوردند از محل ليك شد زان نيش و زين ديگر عسل هر دو گون آهو گيا خوردند و آب زين يكى سرگين شد و زان مشك ناب هر دو نى خوردند از يك آب خور اين يكى خالى و آن پر از شكر صد هزاران اين چنين اشباه بين فرقشان هفتاد ساله راه بين اين خورد گردد پليدى زو جدا و ان خورد گردد همه نور خدا اين خورد زايد همه بخل و حسد وان خورد زايد همه نور احد اين زمين پاك و آن شور است و بد اين فرشته پاك و آن ديو است و دد هر دو صورت گر بهم ماند رواست آب تلخ و آب شيرين را صفا است جز كه صاحب ذوق كشناسد بباب او شناسد آب خوش از شوره آب جز كه صاحب ذوق كشناسد طعوم شهد را ناخورده كى داند ز موم سحر را با معجزه كرده قياس هر دو را بر مكر پندارد اساس ساحران با موسى از استيزه را برگرفته چون عصاى او عصا زين عصا تا آن عصا فرقيست ژرف زين عمل تا آن عمل راهى شگرف لعنت اللَّه اين عمل را در قفا رحمت اللَّه آن عمل را در وفا كافران اندر مرى بوزينه طبع آفتى آمد درون سينه طبع < / شعر >