ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٣٢ - خودكامگىهاى خودپرستان هم مانند وجود پليدشان رو به فنا است

الظَّانّ لذلك ، بل هى مجّة من لذيذ العيش يتطعّمونها برهة ثمّ يلفظونها جملة و از جملهء اين خطبه است : ( تا آن گاه كه گمان كننده چنين پندارد كه دنيا وابستهء بنى اميّه و در انحصار آنان ميباشد - دنيا منافع خود را به آنان ( گروه نابكار بنى اميّه ) مى بخشد و آنان را به امتيازات صاف خود وارد مى نمايد و تازيانه و شمشير اين تبهكاران از اين امّت برداشته نخواهد گشت ، گمان كنندهء چنين پندار بىاساس دروغ مى گويد ، بلكه روزگار مراد آنان چونان آب دهان يا چيز محقّرى از غذا است كه پس از جويدن بيرون انداخته شود . آنان زمانى بدين نحو از عيش لذّتبار برخوردار گشته سپس همهء آنرا بيرون خواهند انداخت ) خودكامگىهاى خودپرستان هم مانند وجود پليدشان رو به فنا است نژادپرستىها و خودكامگىها و قدرت پرستىهاى بنى اميّه و تضادّهائى كه با اسلام و مسلمانان نشان داده‌اند ، آشكارتر از آن است كه نيازى به گفتگو داشته باشد . مطالعه كنندهء محترم براى توضيح مختصر در بارهء پليديهاى آل اميّه مى تواند به مجلَّد ١١ از ص ٢٠٩ تا آخر ٢١٤ مراجعه فرمايد .
اكنون مى پردازيم بجريان كلَّى اين قانون كه « خودكامگىهاى خود - پرستان هم مانند وجود پليدشان رو به فنا است » بنا بر تحقيقات قابل توجّهى كه اهل تحقيق در سرگذشت بروز تمدّنها و سقوط آنها نموده‌اند و همچنين با توجّه به عموم كتب تاريخى كه سرگذشت جست و خيز قدرتپرستان خودكامه را ثبت كرده‌اند ، اين قانون را مى توان از لابلاى سطور همهء آن تحقيقات و كتابها استخراج كرد كه خودكامگىها و تبهكاريهائى كه فراعنه و عمالقه و طواغيت قرون و اعصار براه مى اندازند ، هرگز جنبهء اصالت و شايستگى بخود