ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٦ - كدامين حجّت را مى توان بر حجّة الله اقامه نمود

٨٩ - و اعذروا من لا حجّة لكم عليه - و هو أنا - ( معذور بداريد كسى را كه شما حجّتى بر او نداريد ) .
كدامين حجّت را مى توان بر حجّة الله اقامه نمود امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه السّلام حجّت خدا است . گفتار و كردار و تفكَّرات و همهء حركات و سكناتش مستند به گرايش شديد او به خداوند متعال است . او همان كسى است كه پيامبر اكرم ( ص ) در باره اش فرمود :
الحقّ مع علىّ و علىّ مع الحقّ ( حقّ با علىّ است و علىّ با حقّ است ) .
خود آن بزرگ بزرگان فرموده است :
ما شككت فى حقّ مذ أريته .
( در هيچ حقّى ترديدى نكرده‌ام از آن هنگام حقّ بمن نشان داده شده است ) .
هم او فرموده است :
لم أعبد ربّا لم أره ( نپرستيده‌ام خدائى را كه نديده‌ام ) .
و هيچ فردى منصف و بىغرض و مطَّلع از ابعاد حيات امير المؤمنين ( ع ) اين سخنان را از آن حضرت بعيد نشمرده است و بهترين دليل و شاهد صدق سخنان مزبور سرتاسر زندگى آن بزرگوار است . بنا بر اين ، هيچ شخصى نمى تواند براى توجيه كارهاى خود حجّتى عليه امير المؤمنين ( ع ) ارائه بدهد .
چه حجّتى را عليه امير المؤمنين ارائه بدهد . آيا بگويد : فرزند ابى طالب ترسو و زبون بوده است اين يك دروغ صريح است ، زيرا تاريخ بشرى پس از پيامبر اكرم شجاع و دلاورى بالاتر از او نشان نمى دهد . آيا بگويد : علىّ بن