تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٣٦٧ - الف اربعين نويسى

در زمان غلبه ازبكان بر مشهد مقدّس در ميدان بخارى سوزانده شد. اين رساله، شامل چهل حديث در فضائل امير مؤمنان و ائمه عليهم السلام است. در آخر آن، خاتمه‌اى است در شانزده حديث درباره نهى از وسواس.

٦. الأربعون حديثاً، از فيض اللَّه بن عبدالقاهر حسينى تفريشى (م ١٠٢٥ يا ١٠٢٦ ق).[١] چهل حديث مسند از طريق اماميّه در موضوعات اخلاقى است كه مؤلّف، بعد از بيان هر حديث به ترجمه و شرح مختصر آن پرداخته است.

٧. الأربعون حديثاً[٢]، از فيض اللَّه بن عبدالقاهر حسينى تفريشى. چهل حديث معتبر صحيح درباره مخالفان اهل بيت عليهم السلام است كه بيشتر آنها از الكافى گرفته شده، به همراه گفته‌هايى از تفريشى در پايان هر حديث.

٨. الأربعون حديثاً، از محمّد صادق بن محمّد اسدى جزايرى شيرازى (م پس از ١٠٨٢ ق).[٣] چهل حديث در فضايل اميرمؤمنان، كه مؤلّف، بجز دو حديث، ساير احاديث را از كتب اهل سنّت، استخراج كرده است. يكى از آن دو را از عيون الأخبار و ديگرى را از الأربعين شيخ بهايى نقل مى‌كند.

اوّل آن: «الحمداللَّه الذى بعث محمّداً بولاية على بن أبى‌طالب».

٩. الأربعون حديثاً، از شيخ فخرالدين طريحى (م ١٠٨٥ ق). چهل حديث، درباره امرار معاش و معاد است. اين رساله با تحقيق محمّد سعيد طريحى، توسّط مؤسسه بلاغ بيروت به چاپ رسيده است.

١٠. الأربعون حديثاً فى مناقب أمير المؤمنين عليه السلام، از ملّا محسن فيض كاشانى (م ١٠٩١ ق).[٤] شيخ يوسف بحرانى در كشكول أنيس المسافر، از آن نقل مى‌كند.

١١. الأربعون حديثاً فى مناقب اميرالمؤمنين عليه السلام، از ملّا محسن فيض كاشانى‌

[١]. فهرست نسخه‌هاى خطّى مركز احياى ميراث اسلامى، ج ١، ص ٢٠.

[٢]. الذريعة، ج ١، ص ٤٢٤؛ فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه آية اللَّه مرعشى، ج ١٣، ص ٣٥٥.

[٣]. الذريعة، ج ١، ص ٤١٨- ٤١٩.

[٤]. همان، ص ٤٢٣.