تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٣٦٨ - الف اربعين نويسى

(م ١٠٩١ ق).[١] ملّا محسن فيض، در فهرست تصانيفش آورده است كه احاديث الأربعون را از كتاب برخى از اصحاب در فضايل على عليه السلام انتخاب كرده و در حدود ٣٣٠٠ بيت (سطر) است.

١٢. الأربعون حديثاً و دليلًا فى إمامة الأئمة الطاهرين عليهم السلام، از محمّد طاهر بن حسين شيرازى نجفى قمى (م ١٠٩٨ ق).[٢] مؤلف، چهل دليل در اثبات امامت امير مؤمنان را از اخبار روايت شده در كتب مخالفان آورده و در آن به بعضى از عقايد عامّه در اصول و فروع، اشكال وارد ساخته است. صاحب الذريعة، آن را در ميان كتاب‌هاى محمّد على خوانسارى در نجف ديده است.

١٣. الأربعون حديثاً، از محمّد شفيع بن محمّد على استرآبادى (ق ١١ ق).[٣] چهل حديث در فضايل حضرت على عليه السلام كه از كتاب‌هاى اهل سنّت با ذكر مصدر و حذف اسانيد، انتخاب شده است و به دنبال هر حديث، به طور مفصّل، شرح داده شده و مطالب فراوانى كه مناسب با حديث باشد، ضمن شرح آمده است.

١٤. كفاية المهتدى فى معرفة المهدى،[٤] از مير محمّد بن محمّد لوحى حسينى سبزوارى (ق ١١ ق). مؤلّف، چهل حديث از روايت فضل بن شاذان (/ شادان) نيشابورى (ق ٣ ق) صاحب كتاب الغيبة درباره حضرت مهدى (عج)، جمع‌آورى نموده و در سال ١٠٨٣ ق، تأليف آن را به پايان رسانده است.

١٥. الأربعون حديثاً فى المعارف، با شرح توأم با تحقيق، قاضى محمّد سعيد بن محمّد مفيد قمى (م پس از ١١٠٠ ه).[٥]

[١]. همان، ص ٤٢٤.

[٢]. همان، ص ٤١٩.

[٣]. همان، ص ٤١٨.

[٤]. فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانه مجلس شوراى اسلامى، ج ٣، ص ٥٨.

[٥]. الذريعة، ج ١، ص ٤١٧.