تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٣٦٠ - فصل پنجم محتواى فعاليت هاى حديثى در سده هاى دهم و يازدهم

موردتوجّه علما بوده كه در اين جا به برخى از آنها اشاره مى‌شود.

١. الأربعين حديث،[١] نوشته حسين بن عبدالصمد عاملى. كتاب، در نيكى‌هاى اخلاقى است كه مؤلّف، اخلاق ممدوح و مذموم و افعال حَسَن و قبيح را جمع آورى كرده است: ٢٧ حديث در فضايل و سيزده حديث در رذايل اخلاقى. حديث اوّل در اخلاق و حديث چهلم درباره مرگ و ترس و وحشت از آن است. اين كتاب در سال ١٤١٩ ق، توسّط دارالأضواء بيروت به چاپ رسيده است.

٢. الأربعون حديثاً، از شيخ بهايى.[٢] در آن، احاديث جالب توجّهى درباره مسائل اخلاقى آمده است. شيخ بهايى، در احاديث متعدّد، مسائل اخلاقى و اجتماعى را مطرح مى‌كند: صفات اولياى خداوند، تربيت و تهذيب نفس (حديث ٢)، اوصاف دوست و هم‌نشين (حديث ١٨) وفاى به عمل (حديث ١٩)، وجوب دورى از گناهان (حديث ٢٣)، خالص كردن عمل و نكوهش كردن عُجب و خودبينى (حديث ٢٦)، دستورهاى اخلاقى، ارزشمند و سازنده از امام على عليه السلام (حديث ٣٠)، ثواب انجام دادن عمل خير، اذكار و دعاهاى پُر بركت، برانگيخته شدن از قبر، حقوق برادران دينى، منزلت و ارزش معنوى مؤمن، اخلاص نيّت و صدق عمل، توبه و بازگشت به سوى خدا و اوضاع قبر و احوال آن (حديث‌هاى ٣١- ٣٩).

٣. الأربعين حديث،[٣] از محمّد تقى مجلسى (م ١٠٧٠ ق). در احكام و اخلاق، همراه با شرح و توضيح آنهاست.

٤. الحقائق فى أسرار الدين، از ملّا محسن فيض كاشانى. اين كتاب، برگزيده المحجّة البيضاء است.

[١]. الذريعة، ج ١، ص ٤١٤.

[٢]. همان، ص ٤٢٥.

[٣]. همان، ص ٤١٣.