تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٣٥٩ - فصل پنجم محتواى فعاليت هاى حديثى در سده هاى دهم و يازدهم

چهارده روايت از ائمه اطهار عليهم السلام دارد و آن را به شاه سليمان تقديم داشته، مى‌نويسد:

در اثناى جمع أحاديث [بحار الأنوار]، دو حديث به نظر قاصر رسيد كه ائمه اهل بيت عليهم السلام به ظهور دولت علّيه خبر داده‌اند و به اتّصال اين سلطنت بهيّه به دولت قائم آل محمد صلى الله عليه و آله، شيعيان را بشارت فرموده‌اند.[١] وى در حديث اوّل كه از كتاب شيخ محمّد بن ابراهيم نعمانى آورده، حديثى را به نقل از ابوخالد كابلى از امام باقر عليه السلام روايت مى‌كند كه بنابرآن، امام عليه السلام از گروهى «طالب حق» در روزگار آينده خبر مى‌دهد كه بارها در راه گرفتن حق، شكست مى‌خورند و سرانجام، دست به سلاح مى‌برند و «حق» را مى‌گيرند. آن‌گاه، اين حق را به امام عصر مى‌سپارند. علّامه مجلسى، در شرح اين حديث مى‌نويسد:

كسى كه از سوى مشرق ظهور كرد و طلب دين حق كرد و مردم را به دين حق، فرا خواند و پادشاهى يافت، به غير از سلسله صفويّه- خلّداللَّه ملكهم- نبود و در اين حديث شريف، همه شيعيان، خاصّه انصار و اعوان اين دولتِ ابدْ توأمان را بشارت‌هاست كه بر عاقل، پوشيده نيست.[٢] وى به دلايل و براهين آيات قرآنى، حكم‌هاى صريح نموده كه سلسله پادشاهان صفويه، نسلًا بعد نسل، بى شك به ظهور قائم آل محمّد صلى الله عليه و آله خواهد رسيد.[٣] برخى ديگر نيز براى اثبات اين ادّعا، از روايات و حساب جُمّل، يارى مى‌جستند.[٤] علاوه بر گرايش به احاديث فقهى و اعتقادى كه علل و عوامل آن ذكر گرديد، پرداختن به احاديث اخلاقى و احاديثى در زمينه سنن و آداب در اين دوره،

[١]. رجعت، شرح چهارده حديث، ص ٥- ١٢؛ مهاجرت علماى شيعه از جبل عامل به ايران در عصر صفويه، ص ١٢٣- ١٢٤، روابط خارجى ايران از ابتداى دوران صفويه تا پايان جنگ دوم جهانى، ص ٣٩.

[٢]. همان جا.

[٣]. رستم التواريخ، ص ٩٨.

[٤]. تاريخ نگارستان، ص ٣٨٥؛ بستان السياحة، ص ٨٥؛ تشيّع و تصوّف، ص ٣٩٠.