تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ١٥٧ - ٢ الدلائل البرهانية فى تصحيح الحضرة الغروية

ائمّه عليهم السلام مشتمل بوده و نام آن، المستجاد من كتاب الإرشاد است.[١] به هر روى، كتاب، تلخيصى است از كتاب الإرشاد شيخ مفيد، كه نويسنده از هر فصل كتاب، بخشى را آورده است.

٢. الدلائل البرهانيّة فى تصحيح الحضرة الغرويّة

اين كتاب، در تلخيص فرحة الغرى از سيّد عبدالكريم بن طاووس (م ٦٩٣ ق) است.

هر چند در خلاصة الأقوال و اجازه مبسوط علّامه حلّى به بنى زهره از اين كتاب ياد نشده، در برخى منابع كتاب‌شناسى و تراجم‌نگارى، اين اثر به ايشان نسبت داده شده است.

نويسنده رياض العلماء، در شرح حال علّامه حلّى نوشته است كه ميرمنشى در رساله تاريخ قم، اين كتاب را به علّامه حلّى نسبت داده است. وى احتمال داده كه كتاب، از آنِ شخص ديگرى است و ميرمنشى، در انتساب كتاب به علّامه، اشتباه كرده است.[٢] وى، همچنين در شرح حال عبدالكريم بن احمد بن طاووس مى‌گويد:

يكى از علما، كتاب فرحة الغرى را تلخيص كرده و الدلائل البرهانية فى تصحيح الحضرة الغرويّة ناميده است. آن را در تهران ديدم و مؤلفش را نشناختم.[٣] خوانسارى نيز به نقل از برخى تواريخ فارسى درباره قم، اين كتاب را به علّامه حلّى نسبت داده است.[٤] سيّد محسن امين نيز با استناد به گفته ميرزاى افندى، در بخش كتاب‌هاى‌

[١]. مجموعه نفيسه، ص ٢٤٧( چاپ سنگى)؛ المستجاد، ص ٣١.

[٢]. رياض العلماء، ج ١، ص ٣٧٩.

[٣]. همان، ج ٣، ص ٦٦.

[٤]. روضات الجنّات، ج ٢، ص ٢٧٥.