منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨٤

توانايى انسان به آن بسيار روشن است آنجا كه مى فرمايد:

(...وَما أَمْرُ السّاعَةِ إِلاّ كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ...) .[١]

«كار قيامت بسان بر هم زدن چشم است و يا از آن هم نزديكتر».

تشبيه مى تواند ناظر به سرعت عمل، يا آسانى عمل و يا بيانگر هر دو باشد.[٢]

در آيه ديگر مى فرمايد:

(...هُوَ الَّذِى يَبْدَئُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ...) .[٣]

«او است كه آفرينش را آغاز مى كند آنگاه آن را باز مى گرداند و آن بر خدا آسان تر است».

لازم به تذكر است كه در اين جا، با مقايسه با قدرت بشر، بايد گفت اعاده آسان تر از ايجاد نخستين است، زيرا ايجاد نخست از عدم مطلق است در حالى كه اعاده، تبديل ماده موجود به شكل صورت از دست رفته است ولى اگر از مقايسه با قدرت انسان، چشم پوشى كنيم و موضوع را با قدرت گسترده حق بسنجيم در مقايسه با قدرت او آسان و دشوار، بزرگ و كوچك، سنگين و سبك، يكسان خواهد بود واصولاً دشوار معنا نخواهد داشت.[٤]

---

[١] نحل/٧٧.
[٢] برخى از آيات ديگر نيز مى تواند ناظر به دوجهت ياد شده باشند در سوره صافات آيه ١٩ پس ازيادآورى استبعاد منكران معاد مى فرمايد: (فَإِنَّما هِى زَجْرَةٌ واحِدَةٌ...) جز اين نيست كه آن يك راندن (يا يك خروش) است . همين مضمون در آيه ١٣ سوره نازعات نيز آمده است.
[٣] روم/٢٧.
[٤] امير مؤمنان (عليه السلام) در اين باره مى فرمايد:«وما الجليل واللطيف، والثقيل والخفيف، والقويّ والضعيف في خلقه إلاّ سواء»(نهج البلاغه، صبحى صالح، خطبه ١٨٠): بزرگ و كوچك ، سبك وسنگين،نيرومند و ناتوان از نظر آفرينش در برابر او يكسانند.