(...وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى وُجُوهِهِمْ عُمْياً وَبُكْماً وَ صُمّاً مَأْويهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّما خَبَتْ زِدْناهُمْ سَعيراً* ذلِكَ جَزاؤُهُمْ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِآياتِنا...) .[١]

«گمراهان را در قيامت بر صورتهايشان به صحنه محشر مى كشانيم آنان كور و گنگ وكر خواهند بود».

جايگاهشان دوزخ است، هرگاه آتش دوزخ آرام شود آن را شعلهور مى سازيم اين كيفر كفر آنان نسبت به آيات ما است.

٣. غُلها و زنجيرهاى عذاب بر دست و گردن آنان افكنده مى شود:

(...وَجَعَلْنَا الاغْلالَ فِى أَعْناقِ الَّذينَ كَفَرُوا...) .[٢]

«غل وزنجير را بر گردنهاى كافران مى افكنيم».

(إِنّا جَعَلْنا فى أَعْناقِهِمْ أَغْلالاً فَهِىَ إِلَى الأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ) .[٣]

«زنجيرها را بر گردن كافران افكنديم، آن زنجيرها فاصله ميان سينه وچانه آنها را پر كرده و در نتيجه سرهاى آنان به طرف بالا خواهد بود».

(إِنّا أَعْتَدْنا لِلْكافِرينَ سَلاسِلَ وَأَغْلالاً وَسَعيراً).[٤]

«ما براى كافران غلها و زنجيرها و دوزخ را مهيا نموده ايم».

[١] اسراء/٩٧ ٩٨.
[٢] سبأ/٣٣.
[٣] يس/٨.
[٤] انسان/٤.