١٠. (فَعَقَرُوا النّاقَةَ وَ عَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقالُوا يا صالِحُ ائْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلينَ* فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِى دارِهِمْ جاثِمينَ* فَتَولّى عَنْهُمْ وَقالَ يا قَوْم لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالَةَ رَبِّى وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلكِنْ لا تُحِبُّونَ النّاصِحينَ) .[١]

(«قوم ثمود) شتر را (كه معجزه صالح بود) پى كردند و از دستور پروردگار خود سر پيچيدند و گفتند اگر پيامبرى، عذابى را كه به ما وعده مى دهى، بيار، زلزله اى آنان را فرا گرفت سپس در خانه هاى خويش بى جان افتادند آنگاه صالح از آنان روى برتافت و گفت اى قوم، من پيامهاى خدا را رسانيدم و شما را پند دادم ولى شما ناصحان را دوست نمى داريد».

از اين آيه دو مطلب استفاده مى شود:

١. بقاى روح پس از مرگ.

٢. امكان ارتباط انسان با ارواح.

و هر دومطلب را مى توان ازجمله (لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالَةَ رَبِّى...)بهره گرفت، زيرا صالح اين جمله ها را به آنان آنگاه گفت كه زلزله آنها را نابود كرده بود و به صورت موجودات بى جان در خانه هاى خود افتاده بودند چنان كه مى فرمايد:

( فَتَولّى عَنْهُمْ وَقالَ يا قَوْم لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ...) و معنى آيه به حكم حرف«فاء» كه حاكى از ترتيب است اين است كه پس از مرگ آنان به وسيله زلزله، صالح پشت بر آنان كرد وچنين ندايى را به آنان سر داد.

جالب تر جمله دوم است كه فرمود: (وَلكِنْ لا تُحِبُّونَ النّاصِحين)يعنى: همين حالا هم كه زير خروارها خاك فرو رفته ايد، افراد نصيحت گر را

[١] اعراف/٧٧ـ ٧٩.