منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦١٠
مى آورد و آن را ملاك پاداش ويا كيفر قرار مى دهد.
در آيه ديگر همين واقعيت را به گونه اى ديگر يادآور شده مى فرمايد:
٨.(فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّة خَيْراً يَرَهُ* وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّة شَرّاً يَرَهُ).[١]
«هر كس به اندازه سنگينى ذره اى كار نيك انجام دهد آن را مى بيند، و هر كس به اندازه سنگينى ذره اى كار بد انجام دهد، آن را مى بيند».
نكته قابل توجه در اين آيه كلمه (يَرَهُ) است، زيرا ضمير در آن به خود عمل كه از كلمه يعمل استفاده مى شود، ويا به كلمه«خيراً و شراً» برمى گردد، و در هر دو صورت ظاهر آن اين است كه انسان در سراى ديگر خود عمل را مى بيند كسانى كه مى گويند مقصود اين است كه پاداش و كيفر را مى بيند، آيه را بر خلاف ظاهر آن حمل مى كنند.
قرآن در باره مواردى كه آتش دوزخ از آن شعلهور مى گردد(وقود) چنين مى فرمايد:
٩.(...فَاتَّقُوا النّارَ الّتى وَقُودُهَا النّاسُ وَالْحِجارَةٌ...) .[٢]
«از آتش دوزخ كه مواد مشتعل كننده آن انسانها و سنگها (بتان) مى باشد، بپرهيزيد».[٣]
قرآن به كافران هشدار داده مى فرمايد:
(إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِىَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَلا أَولادُهُمْ مِنَ اللّهِ شَيْئاً وَأُولئِكَ هُمْ وَقُودُ النّار) .[٤]
[١] زلزله/ ٧ ٨.
[٢] بقره /٢٤.
[٣] اين آيه در سوره تحريم آيه ٦ نيز با اندك تفاوتى آمده است آنجا كه مى فرمايد:(...قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النّاسُ وَالْحِجارَةُ...) :« خود را از آتشى كه آتش گيره آن انسانها و سنگها مى باشد، حفظ نماييد».
[٤] آل عمران/١٠.