منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٧٧

«اگر كسى از تكذيب كنندگان(سخن پيامبران) و گمراهان باشد، به دوزخ افكنده مى شود و بر حميم جهنم واردمى گردد».

و در جاى ديگر از آنان به عنوان تكذيب كنندگان روز قيامت ياد كرده مى فرمايد:

(وَيْلٌ يَوْمَئِذ لِلْمُكَذِّبينَ* الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ) .[١]

و در آيه ديگر آنان را به عنوان كسانى كه در گمراهى و ضلالت فرو رفته و حقيقت را به بازى گرفته اند معرفى نموده است.

(فَوَيْلٌ يَوْمَئِذ لِلْمُكَذِّبينَ* الَّذينَ هُمْ فى خَوض يَلْعَبُونَ) .[٢]

«واى بر تكذيب كنندگان (سخن پيامبران) در قيامت، آنان كه در باطل فرو رفته و خود را سرگرم نموده اند(با آيات الهى به شوخى و استهزا مى نگرند)».

در هر صورت«مُكَذِّبان»وضعيت بسيار ناگوارى خواهند داشت و قرآن سرانجام سخت و ناگوار آنان را در آيات متعددى با كلمه«ويل» خبر داده است اين كلمه در سوره مرسلات ده مرتبه تكرار شده است و در سوره هاى مطففين و طور نيز آمده است.

علاوه بر اين به برخى از كيفرهاى آنان نيز اشاره شده است.

١. به آنان اجازه سخن گفتن و عذرخواهى داده نمى شود.

(هذا يَوْمُ لا يَنْطِقُونَ*وَلا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ) .[٣]

«روز قيامت روزى است كه تكذيب كنندگان سخن نمى گويند و به آنان اذن عذرخواهى داده نمى شود».