٣٤.«براى انسان نيست جز آنچه كه سعى و كوشش نموده است و او به زودى حاصل كوشش خود را مى بيند، آنگاه به كامل ترين وجه جزا داده مى شود حقا كه پايان تلاشها به سوى خدا است».

٣٥.«آيا گروه تسليم شده در برابر اوامر خدا را با بزهكاران يكسان قرار مى دهيم چه شده است شما را چگونه داورى مى كنيد؟».

٣٦.«در آن روز به سوى پروردگار تو است قرارگاه».

٣٧.«در اين روز نهايت سير به سوى خدا است».

٣٨.«مردم از چه خبر مهمى پرسش مى كنند، از خبر مهم قيامت كه در آن به اختلاف برخاسته اند، چنين نيست، منكران به زودى مى دانند، سپس به زودى بر خطاى خود واقف مى شوند».

٣٩.(«چرا در باره رستاخيز اختلاف مى كنيد) مگر ما زمين را مهد آسايش قرار نداديم، و كوهها را عماد و نگهبان آن نساختيم، و ما شماها را جفت نيافريديم، خواب را براى شما مايه استراحت قرار داديم، شب را پرده آفرينش گردانيديم، روز را وسيله معاش قرار داديم، بر فراز اين جهان، هفت آسمان محكم آفريديم، و چراغى فروزان بر افروختيم، و از تراكم ابرها، آب فرو ريختيم، و به وسيله آن دانه و گياه رويانديم و باغهاى پر درخت پديد آورديم».

٤٠.«اى انسان تو در سعى همراه با رنج و تعب خود، به سوى پروردگار مى روى و با او ملاقات مى كنى».

٤١.«روز (فصل) وعده گاه خلق است روزى كه در صور دميده مى شود و همگان فوج فوج مى آيند».

٤٢.«بازگشت به سوى خدا است».

٤٣.«در آن روز مردم به صورت گروههاى پراكنده(از قبرها) خارج مى شوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود».