كبير، ٦. يوم محيط، ٧. يوم الحسرة، ٨. يوم عقيم، ٩. يوم اليم، ١٠. يوم الوقت المعلوم، ١١. يوم الحق ، ١٢. يوم مشهود، ١٣. يوم البعث، ١٤.يوم الفصل، ١٥. يوم الحساب، ١٦. يوم التلاق، ١٧. يوم الآزفه، ١٨. يوم التناد، ١٩. يوم الجمع، ٢٠. يومالفتح ٢١ .يوم الوعيد، ٢٢. يوم الخلود، ٢٣.يوم الخروج، ٢٤. يوم عسير، ٢٥. يوم التغابن، ٢٦. يوم الموعود، ٢٧.يوم عبوسا ٢٨ . يوم معلوم، ٢٩ . يوم لاريب فيه.

هر يك از اين صفات كه«يوم» با آن توصيف يا به آن اضافه شده، ناظر به يكى از اوضاع و احوال روز رستاخيز است.

اين روز بزرگ، علاوه بر اين اسامى كه در آن«يوم» با پسوندى متميز مى گردد اسامى مخصوصى دارد كه قرآن آنها را به تفصيل ياد مى كند. مانند:

١. الساعة: (يَسْأَلُونَكَ عَنِ السّاعَةِ أَيّانَ مُرْسيها...) .[١]

«از قيامت مى پرسند كه استقرار آن در چه وقت است».

«ساعت» به معنى وقت و گاه است. و چون آن روز وقت قيام مردم از گورها است، نام آن را«ساعت» نهاده اند، از باب اطلاق كلى و اراده فرد شاخص آن.

٢. آزفة: (اَزِفَتِ الآزِفَةُ * لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللّهِ كاشِفةٌ) .[٢]

«نزديك شد قيامت براى آن ظاهر كننده اى جز خدا نيست».

«ازف» در لغت عرب به معنى«قرب» و«نزديكى» است و در ضيق وقت به كار مى رود. روز رستاخيز از نظر قرآن خيلى دور نيست، بلكه نزديك است،

[١] اعراف/١٨٧.
[٢] نجم /٥٧ـ٥٨.