منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٦١

مى كنند:

(...وَلكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقى وَاتُوا البُيُوتَ مِنْ إِبْوابِها...) .[١]

قرآن در يك آيه، به گونه اى جالب و جامع«بِرّ» و نيكى را تعريف كرده و در آن همه صفات و نشانه هاى ياد شده براى«ابرار» بيان گرديده است چنان كه مى فرمايد:

«اركان و پايه هاى برّ» و نيكى در اين آيه عبارتند از:

١. ايمان به خدا، فرشتگان، پيامبران الهى، كتب آسمانى و قيامت.

(...مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَالملائِكَةِ وَالْكِتابِ وَالنَّبِيّينَ).

٢. انفاق مال در راه خدا، به خويشاوندان، يتيمان، تهيدستان، در راه ماندگان، سؤال كنندگان نيازمند، و رهايى اسيران.

(وَاتَى الْمال عَلى حُبِّهِ ذَوى الْقُربى وَالْيَتامى وَالْمَساكينَ وَابْنَالسَّبيلِ وَالسّائِلينَ وَفِيالرِّقابِ...) .

٣. بر پا داشتن نماز:(وَأَقامَ الصَّلاةَ) .

٤. پرداختن زكات: (وَاتَى الزَّكاةَ) .

٥. وفاى به عهد، خواه با انسانها و خواه با خدا(نذر):(وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا) .

٦. صبر ومقاومت در برابر شدايد و ناملايمات در راه انجام وظيفه:

(وَالصّابِرينَ فِى البَأْساءِ وَالضَّرّاءِ وَحينَ الْبَأْسِ...) .[٢]