منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٥٨
منتظر باشيد ما نيز در انتظاريم».
ملاحظه مجموع آيه با توجه به آيات پيشين حاكى از اين است كه خدا از عناد و كوردلى كافران خبر مى دهد كه آنان به هيچوجه ايمان نخواهند آورد، آنان در انتظار روزى هستند كه در آن روز ايمان امكان پذير نمى باشد و اگر هم امكان يافت سودى ندارد.
آنان در انتظار يكى از سه چيزند:
١. فرشتگان به سراغ آنان بيايند، ولى بايد بدانند كه نزول فرشته بر آنان همراه با نزول عذاب است.[١]
٢. خود پروردگار جهان سراغ آنان بيايد، و با ديدگان خود خدا را ببينند، البته چه انتظار باطل و بى جايى؟
و در عين حال احتمال دارد كه مقصود از آمدن پروردگار فرا رسيدن روز رستاخيز باشد كه در آن روز پرده ها از جلو ديدگان كافران كنار مى رود، وپروردگار جهان با صفات جمال و كمال خود بر همگان آشكار مى گردد، و ظهورى پيدا مى كند كه براى هيچ كس خفايى نيست.
يعنى توحيد وعلم و قدرت او آن چنان آشكار مى شود كه جاى انكار براى هيچ منكرى باقى نمى ماند.
و اگر مقصود اين باشد، طبعاً ايمان در اين روز سودى نخواهد بخشيد.
٣. آنان در انتظار برخى از آيات خدا هستند كه از وقوع قيامت گزارش مى دهد، حالا اين آيات چه آياتى است، در آن دو احتمال وجود دارد:
الف: مقصود اشراط ساعت و علايم قيامت است كه يكى از آنها خروج
[١] (ما نُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ إِلاّ بِالحَقِّ وَما كانُوا إِذاً مُنْظَرينَ) .(حجر/٨).