قبل از برپايى قيامت صداى مهيب و هولناكى به گوش همه موجودات خواهد رسيد، و اين صدا موجب مرگ همه جانداران مى شود، و به واسطه آن نظام كيهانى به هم مى خورد، آسمانها و زمين (بدان گونه كه در فصل گذشته بيان گرديد)، دگرگون مى گردند، خورشيد و ماه و ستارگان خاموش و سرد مى شوند، كوهها از جاى خود كنده و دچار حركتهاى شديد و نامتعادل مى گردند، درياها شكافته شده، آبهاى آنها در يكديگر ممزوج و متراكم مى گردند و....

آرى همه اين حوادث دهشتناك به دنبال«نفخ صور» نخستين رخ مى دهد، وجمله هاى (صَعِقَ مَنْ فى السَّماواتِ وَمَنْ فى الأَرْض)... و(فَزَعَ مَنْ فى السَّماواتِ وَالأَرْض) و(يَومَ تَرْجُفُ الرّاجِفَة) به روشنى بر اين مطلب گواهند.

آنگاه«نفخ صور» دوم تحقق مى يابد و انسانها (و موجودات ديگر) در صحنه محشر حاضر مى گردند و در انتظار حساب وكيفر پاداش خود بسر مى برند.

جمله هاى (فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرونَ) ، (فَإِذا هُمْ بِالسّاهرَة) و... به روشنى بر اين مطلب گواهى مى دهند.

قرآن در اين آيات، از سه مطلب غيبى گزارش داده است:

١. صور، ٢. نفخ، ٣. صيحه. ولى واقعيت آنها چيست؟ براى ما كه در اين جهان زندگى مى كنيم روشن نيست و بايد به آنها بسان بسيارى از مفاهيم غيبى ايمان آورد. البته علاّمه طباطبايى رحمه اللّه در اين مورد بيانى دارند و علاقمندان مى توانند مراجعه فرمايند.[١]

[١] رسائل توحيديه: رساله انسان پس از دنيا، ص ٢٢٨.