منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨٣

قدرت بيرون است، چه قدرتى مى تواند خاكهاى بى روح را به انسان زنده تبديل كند؟

و غالباً روى اين شبهه تكيه مى كردند، چنان كه مى فرمايد:

(وَضَرَبَ لَنا مَثلاً وَنَسِىَ خَلْقَهُ قالَ مَنْ يُحْيى العِظامَ وَهِىَ رَميمٌ) .[١]

«براى ما حقيقتى را توصف كرد، امّا آفرينش خود را فراموش كردو گفت كيست كه استخوانها را در حالى كه پوسيده اند، زنده كند؟».

البته قرآن از اين شبهه به دنبال اين آيه و در آيات ديگر پاسخ گفته است كه در آينده مشروحاً خواهد آمد.

٧. احياى مردگان كار دشوارى است

گاهى روى دشوارى مسأله تكيه كرده و آن را امر مشكلى مى پنداشتند البته اين اعتراض كم رنگ تر از اعتراض ششم آنان است كه آن را از قلمرو قدرت بيرون مى انگاشتند اين اعتراض هر چند به طور صريح در قرآن وارد نشده، ولى از آيات متعددى كه معاد را كارى سهل و آسان مى شمرد، مى توان به زمينه چنين اعتراض پى برد چنان كه مى فرمايد:

(...إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللّهِ يَسيرٌ) .[٢]

(...ذلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنا يَسيرٌ) .[٣]

(...ذلِكَ عَلى اللّهِ يَسيرٌ) .[٤]

مجموع اين آيات مى رساند كه حشر انسان و برانگيختن او بر خدا كار آسانى است و در آيه ديگر آسانى آن را به بر هم زدن چشم تشبيه مى نمايد كه