٤.«آنان كه ربا مى خورند; ازجاى بر نمى خيزند مگر مانند برخاستن انسانى كه شيطان، خرد او را آشفته سازد، اين حالت براى آن است كه گفتند بيع مانند ربا است با آن كه خدا، بيع را حلال و ربا را تحريم كرده است، هر كس كه از سوى خدا براى او اندرزى آيد و آن را ترك كند پس براى او است گذشته(بخشوده مى شود) و كار اوواگذار به خدا است و هر كس به (رباخوارى) باز گردد اهل آتش بوده و در آن مخلد خواهند بود».

٥.«خدا هرگز گناه شرك را نمى آمرزد ولى گناهان غير از آن را براى هر كس كه بخواهد، مى بخشد و هر كس به خدا شرك ورزد، مرتكب گناه بزرگى شده است».

٦.«هر كس مؤمنى را از روى عمد بكشد; سزاى او دوزخ است كه جاودانه در آنجا بماند، وخدا بر او خشم گرفته و از رحمت خود دور نموده و براى او عذاب بزرگى را آماده كرده است».

٧.«خداوند (هرگز) شرك را نمى بخشد!».

٨.«روزى (خدا) همگان(جن و انس) را محشور مى كند (در آن موقع به گروه جن خطاب مى شود) اى گروه جن افراد فراوانى از انس را گمراه كرديد، در اين موقع دوستان آنان از آدميان مى گويند برخى از ما از برخى ديگر بهره مند شدند (آدميان در پرتو وسوسه جن در شهوت فرو رفتند وجنيان نيز از اين كه ما پيرو وسوسه هاى آنان بوديم لذت بردند و اين كار ادامه داشت) تا اجلى را كه براى ما مقرر داشته بودى فرا رسيد، در اين موقع خطاب مى آيد: آتش جايگاه شما است، جاودانه در آنجا هستيد مگر اين كه خدا بخواهد، خداى تو حكيم و دانا است اين چنين برخى از ستمگران را به خاطر اعمالى كه انجام مى دادند وَلىّ برخى ديگر قرار مى دهيم».