«به آيه هاى ما كسانى ايمان مى آورند كه هر موقع آنها را به يادشان بياورند، سجده كنان به زمين بيفتند و خداى خود را با سپاس تسبيح كنند، در حالى كه آنان كبر نمىورزند».[٢]

٧. فرو رفتگان در خطا

(بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحاطَتْ بِهِ خَطِيْئَتُهُ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ).[٣]

«آن كس كه بدى را كسب كند و خطاهاى او بر او احاطه نمايد، آنان اهل آتش بوده و در آن جاودانه خواهند بود».

در اين آيه آن گروه را مخلد در آتش دانسته كه داراى دو خصوصيت باشند:

١. مرتكب گناه شوند.

٢. آن قدر در اين كار اصرار ورزند كه خطا بر آنان احاطه نمايد.

احاطه خطا آن حالت نفسانى است كه از گناه برمى خيزد و در انسان حالتى را پديد مى آورد كه تمام طرق هدايت به سوى او بسته مى شود ديگر

[١] سجده/١٥.
[٢] اين آيه، از آيات قرآن است كه سجده واجبه دارد. خوانندگان گرامى در هنگام خواندن آيه، سجده واجبه را فراموش نكنند.
[٣] بقره/٨١.