منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٧٨

٢. به آنان گفته مى شود به دوزخ كه آن را انكار مى كرديد، روانه شويد:

(انْطَلِقُوا إِلى ما كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ) .[١]

٣. در پوششى از دود كه سايه ندارد و از حرارت آتش دوزخ آنان را حفط نخواهد كرد جاى داده مى شوند:

(اِنْطَلِقُوا إِلى ظِلّ ذى ثَلاثِ شُعَب* لا ظَليل وَلا يُغْنى مِنَ اللَّهَبِ).[٢]

٤. شراره هاى آتش برافراشته چون قصر ومانند شتران زردفام است.

(إِنَّها تَرْمى بِشَرَر كَالْقَصْرِ* كَأَنَّهُ جَمالَتٌ صُفْرٌ) .[٣]

٥. شكمهايشان از ميوه زقوم و آب جوشان دوزخ پر مى شود.

(ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ* لآكِلُونَ مِنْ شَجَر مِنْ زَقُّوم * فَمالِئُونَ مِنْهَا الْبُطونَ* فَشارِبُونَ عَلَيْهِ مِنْ الْحَميمِ) .[٤]

هـ. فاجران و مجرمان

«فاجران » و«مجرمان» دو عنوان ديگر از عناوين مربوط به شقاوتمندان در قيامت است.

قرآن در توصيف وضع اخروى آنان مى فرمايد:

١. مجرمان روز قيامت از رحمت الهى مأيوس مى گردند:

(وَيَوْمَ تَقُومُ السّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ) .[٥]