منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٥٣

«اصحاب يمين كيانند؟».

سپس نعمت هاى بهشتى آنان را در ضمن ده آيه بيان نموده و مى فرمايد:

(ثُلَّةٌ مِنَ الأَوَّلينَ* وَثُلَّةٌ مِنَ الآخرِينَ) .[١]

«اصحاب يمين از گروهى از پيشينيان وگروهى از پسينيان(امت اسلامى تشكيل مى گردند».

اكنون بايد ديد مقصود از اصحاب يمين چه كسانى است؟ مفسران دو نظريه مطرح نموده اند:

١. مقصود از آنان افرادى است كه نامه هاى اعمال آنان در قيامت به دست راستشان داده مى شود قرآن در اين باره مى فرمايد:

(يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناس بِإِمامِهِمْ فَمَنْ أُوتِىَ كِتابَهُ بِيَمينِهِ فَأُولئِكَ يَقْرَؤُنَ كِتابَهُمْ وَلا يُظْلَمُونَ فَتيلاً) .[٢]

«روزى كه هر دسته و گروهى را با نام پيشوايشان فرا مى خوانيم پس آن كسى كه نامه عمل او به دست راستش داده شود، نامه خود را مى خواند و ذرّه اى از پاداش آن كاسته نمى شود».

و نيز مى فرمايد:

(فَأمّا مَنْ اُوتِىَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُوا كِتابِيَهُ).[٣]

«آن كس كه نامه عمل او به دست راستش داده شود، مى گويد &بياييد و پرونده اعمال مرا بخوانيد».