منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٥
(...وَإِنَّ الآخِرَة هِىَ دارُ الْقَرار) .[١]
«سراى ديگر، سراى جاودان است».
(...وَ أَنَّ مَرَدَّنا إِلَى اللّهِ...).[٢]
«محقّقاً بازگشت ما به سوى خداست».
همه اين آيات حاكى است كه عقيده به معاد در آيين مصريان مطرح بود، و اين مرد الهى از چنين اصل مسلم براى انذار قوم خود بهره مى گرفت.
بنى اسرائيل لجوج كه اصرار مى ورزند كه بايد همه چيز را در قالب حيات مادى ببينند، تا آنجا كه اصرار داشتند، تا خدا را نبينند به او ايمان نمى آورند روى اين اصل شايد اصرار مى ورزيدند كه احياى موتى را با ديدگان خود مشاهده كنند، در سرگذشت بقره كه تفصيل آن را بعداً خواهيم گفت احياى موتى به صورت امر حتمى در آمد، آنجا كه مى فرمايد:
(...فَقُلْنَا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها كَذلِكَ يُحْيى اللّهُ الْمَوتى وَيُريكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ) [٣].
«به آنان گفتيم، برخى از اجزاى مقتول را (كه قاتل آن ناشناخته است) به آن گاو بزنيد (او زنده مى شود و قاتل خود را معرفى مى كند) و خداوند مردگان را چنين زنده مى كند، و قدرت خود را نشان مى دهد تا درباره آن بينديشند».
٥. مسيح و روز جزا
اعتقاد به روز رستاخيز، در منطق حضرت مسيح از روزى كه ديده به
[١] غافر/٣٩.
[٢] غافر/ ٤٣.
[٣] بقره/٧٣.