منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠

حين) .

«فرود آييد، برخى، برخى ديگر را دشمن خواهيدبود. و براى شما است در روى زمين استقرار و بهره مندى تا وقت مشخص».

٢. (قالَ فِيها تَحْيَوْنَ وَفِيها تَمُوتُونَ وَمِنْها تُخْرَجُونَ) .[١]

«خدا گفت در زمين زندگانى، خواهيد نمود و در آنجا مى ميريد و از آن بيرون آورده مى شويد».

اين نوع خطابات كه مربوط به هبوط آدم و ابتداى آفرينش انسان است، مى تواند نشانگر مأموريت آدم بر اشاعه انديشه معاد در ميان فرزندان خود باشد.

و باز در ميان اين خطابات، آيه اى است كه حامل پيام كيفر گنهكاران است:

(يا بَنِى آدَمَ إِمّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِى فَمَنِ اتَّقى وَأَصْلَحَ فَلا خَوفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ* وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْها أُولئِكَ أَصْحابُ النّارِهُمْ فِيها خالِدُونَ) .[٢]

«اى فرزندان آدم اگر به سوى شما پيامبرانى از خودتان بيايند و آيات مرا براى شما بخوانند، (بدانيد) هر كس پرهيزگارى كند، و نيكوكارى نمايد براى آنان ترسى نيست، و اندوهگين نمى شوند كسانى كه آيات ما را تكذيب كنند و نسبت به آن سركشى نشان دهند، آنان اهل آتشند و در آنجا جاودان هستند».

اين نوع خطابات كه كه در سوره اعراف از آيه ٢٦ آغاز مى گردد و در آيه ٣٦ پايان مى پذيرد حاكى از پيام هاى الهى در آغاز خلقت است و در نتيجه وجود تشريع عقيده به معاد را در عصر هبوط، مسلم مى سازد.