منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٥٨

در جاى ديگر مى فرمايد:

(...إِنَّ رَحْمَةَ اللّهِ قَريبٌ مِنَ الْمُحْسِنينَ) .[١]

«رحمت الهى به نيكوكاران نزديك است».

و به پيامبر مى فرمايد: تا آنان را به لطف و پاداش خداوندى بشارت دهد:

(...وَبَشِّرِ الْمُحْسِنينَ) .[٢]

و يادآور مى شود كه پيوسته عنايت و لطف الهى با آنها است:

(...إِنَّ اللّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنينَ) .[٣]

و به آنان اطمينان مى دهد كه نتيجه اعمال خود را به طور قطع خواهند يافت:

(...إِنَّ اللّهَ لا يُضيعُ أَجْرَ الْمْحْسِنينَ) .[٤]

و برخى از صفات آنان را در دنيا بيان كرده مى فرمايد:

(كانُوا قَليلاً مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ* وَبالأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ* وَفى أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسّائِلِ وَالْمَحْرُومِ) .[٥]

«اندكى از شب را مى خوابيدند، سحرگاهان به مناجات با خدا و استغفار مشغول بودند، و در اموال آنان براى محرومان وسائلان حق وبهره اى بود».

و سرانجام پاداش اخروى آنان اين است كه در سايه هاى دل انگيز درختان بهشتى متنعم و در كنار چشمه هاى زلال وبا صفاى آن مسرور و شادمان، و از