ممكن است گفته شود چگونه صحيفه اعمال خود گواه بر جرايم گنهكار مى باشد، زيرا نامه هاى اعمال چيزى از قبيل پرونده هايى است كه در محكمه هاى دنيا براى بزهكاران تشكيل مى دهند و آنچه در پرونده مكتوب است در حد اتهام و ادعا است و فرد مجرم مى تواند در برابر آن از خود دفاع كند و اثبات آن تنها از طريق گواهان با صلاحيت ممكن است.

در پاسخ يادآور مى شويم هر يك از گواهان و شاهدان در قيامت موقعيت ويژه اى دارد، موقعيت نامه هاى اعمال اين است كه با توجه به علم و بصيرتى كه در سراى ديگر براى انسان گنهكار حاصل مى شود به گونه اى كه با ديدن پرونده عمل بر همه كارهاى ناروايى كه در دنيا انجام داده است آگاه مى گردد، در اين حالت اگر به وجدان خود رجوع كند و خود بخواهد بر اساس عدل و انصاف درمورد خود داورى كند، پرونده عمل او بهترين گواه و شاهد براى او بشمار مى رود.

به همين جهت قرآن كريم پس از آن كه نامه عمل انسان را به او مى دهند مى فرمايد:

اعمال خود را رسيدگى كن و با استناد به آنچه در صحيفه عمل تو نوشته شده است در مورد آن خوددارى نما چنان كه مى فرمايد:

(اِقْرَأْ كِتابَكَ كَفى بِنَفْسِكَ الْيَومَ عَلَيْكَ حَسيباً) .[١]

حال اگر فرد گنهكار با ديدن نامه عمل، به گناهان خود اعتراف نمود، در اين صورت خداوند حكيم بر اساس عدل و لطف خود درباره او تصميم

[١] اسراء/١٤.