(...مِلَّةَ أَبيكُمْ إِبْراهيمَ هُوَ سَمّاكُمُ الْمُسْلِمينَ مِنْ قَبْلُ وَفى هذا لِيَكُونَ الرَّسُولَ شَهيداً عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا شُهَداءَ عَلى النّاسِ...).[١]

«طريقه و راه پدرتان ابراهيم (را پيروى كنيد) او شما را در زمانهاى پيش مسلمان ناميده است. و در اين مورد پيامبر بر شما گواه است و شما نيز گواهان بر مردم مى باشيد».

و در آيه ديگر مى فرمايد:

(وَكَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهيداً...) .[٢]

«شما را امت برگزيده قرار داديم تا بر مردم شاهد و گواه باشيد و پيامبر نيز بر شما شاهد و گواه باشد».

در برخى از آيات قرآن، پيامبر گرامى شاهد و مبشر معرفى شده است آنجا كه مى فرمايد:

(يا أَيُّهَا النَّبىُّ إِنّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَمُبَشِّراً...) .[٣]

«اى پيامبر! ما تو را گواه و نويد دهنده برانگيختيم».

ممكن است مقصود از اين شاهد، شهادت بر اعمال در روز رستاخيز باشد.

[١] حج/٧٨.
[٢] بقره/١٤٣.
[٣] احزاب/٤٥; فتح/٨.