منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٤٣

٢. خداوند به آنان پاداش مضاعف خواهد داد.

(أُولئِكَ يُؤْتَونَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا...) .[١]

«آنان دو مرتبه پاداش داده مى شوند به خاطر آن كه (بر انجام تكاليف الهى) صبر نموده اند».

٣. پاداشى بهتر و برتر به آنان داده مى شود.

(...وَلَنَجْزِيَّنَ الَّذينَ صَبَرُوا أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ماكانُوا يَعْمَلُونَ) .[٢]

«قطعاً صابران را بهتر از آنچه انجام داده اند، پاداش خواهيم داد».

٤. در غرفه هاى بهشت منزل مى كنند و مورد احترام شايان قرار مى گيرند.

(أُولئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِما صَبَرُوا وَ يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَسَلاماً) .[٣]

«پاداش آنان به خاطر صبرشان در راه اطاعت خدا غرفه هاى بهشتى است، فرشتگان الهى با تحيت و سلام به ملاقات آنان مى روند».

لازم به يادآورى است كه صابران گروه خاصى در عرض متقيان و ابرار و صالحان نيستند و به همين جهت غالباً پاداشها ومقامات عالى بندگان مطيع و صالح خداوند به صبر و پايدارى آنان تفسير شده است، مثلاً آيه (٧٥/فرقان) كه مربوط به مقام صابران است پس از بيان حالات و صفات«عباد الرحمن» است،ويا در سوره دهر پس از توصيف، ابرار و اين كه در قيامت مسرور وشادمان خواهند بود مى فرمايد:

(وَجَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَحَريراً) .[٤]