تفسير وى از معانى ديگرى كه ديگران برگزيده اند، صحيح تر به نظر مى رسد و شاهد بر آن اين است كه قرآن از ويژگى هاى كنونى درياها اين مطلب را بيان كرده است كه ميان درياها نوعى مرزبندى شده، آبهاى شور از شيرين جدا گرديده و به يكديگر آميخته نمى شوند چنان كه مى فرمايد:

(...هُوَ الَّذِى مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ وَهذا مِلْحٌ أُجاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُما بَرْزَخاً وَحِجْراً مَحْجُوراً) .[٢]

«او است آفريدگارى كه دو درياى شور و شيرين را به هم درآميخت(مجاور يكديگر قرار داد) و ميان آن دو حايل ايجاد كرد كه به يكديگر مخلوط نگردند».

به قرينه اين كه در ذيل آيه مى فرمايد:(وَجَعَلَ بَيْنَهُما بَرْزَخاً)معلوم مى شود كه مقصود از«مرج» آميختگى آن دو نيست، بلكه تقارن مكانى و تلاقى آنها است. بر اين مطلب گواهى مى دهد آيه ديگر كه مى فرمايد:

(مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ* بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ).[٣]

«دو درياى شور و شيرين را به هم درآميخت، آن دو با يكديگر تلاقى مى كنند و

[١] (وَإِذَا البِحارُ سُجِّرَتْ) أى«أُرْسِلَ عَذْبُها على مالِحِها وَمالِحها عَلى عَذْبها حتّى امْتَلأتْ»... (وَإِذَا الْبِحارُ فُجِّرَتْ) أى«فُتِحَ ببَعضِها فى بَعْض عَذبِها فى مِلْحِها وَمِلْحِها فى عَذْبِها فَسارَتْ بَحْراً واحِداً» (مجمع البيان:٥/٤٤٣ و ٤٤٩).
[٢] فرقان/٥٣.
[٣] الرحمن/١٩ـ٢٠.