نكته مهم در آيه اين است كه به او خطاب مى شود«وارد بهشت شو» مخاطب به اين خطاب كيست؟ بدن است يا چيز ديگر؟ بدن كه در زير خاك مى رود، طبعاً وراى آن واقعيت ديگرى هست كه وارد بهشت مى شود و سخن مى گويد، و از مغفرت خود و عزتش گزارش مى دهد.

تصور اين كه مقصود از ورود به بهشت، اين است كه بشارت بده پس از گذراندن دوران برزخ، وارد بهشت اخروى مى شوى، كاملاً بر خلاف صريح آيه است و اگر بنا باشد باب اين نوع تأويل در آيات قرآن باز شود بهره گيرى از قرآن مشكل مى شود. و لذا در اين جا مى فرمايد:«وارد بهشت بشو» نمى گويد:«اَبْشِر بِالْجَنَّةِ» (مژده باد تو را به بهشت).

٦.قرآن آنگاه كه از طوفان نوح وغرق شدن امت وى گزارش مى دهد يادآور مى شود كه آنان به خاطر خطاهاى خود غرق شدند سپس وارد آتش گرديدند. چنان كه مى فرمايد:

(مِمّا خَطيئاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَادْخِلوا ناراً فَلَمْ يَجِدُوا لَهُمْ مِنْ دُونِ اللّهِ أَنْصاراً) .[١]

«به خاطر كارهاى خطاى خود غرق شدند سپس وارد آتش گشتند، وجز خدا ياورى نيافتند».

اين آتش (به همان دليل كه در باره بهشت در آيه قبل بيان شد) نمى تواند، آتش اخروى باشد، طبعاً آتشى است در برزخ كه پس از مرگ، آدم گناهكار را فرا مى گيرد و مفاد آيه با آيه مربوط به«آل فرعون» (آيه سوم اين

[١] نوح/٢٥.