١٩.«خدا كسى است كه از آسمان به مقدار معين آب فرو مى فرستد و ما (خدا) به وسيله آن آب، زمين هاى مرده را زنده مى سازيم، شما نيز روز قيامت اين گونه از خاك بيرون آمده و زنده مى شويد».

٢٠.«آيا آن كس كه آسمانها و زمين را آفريده است، قادر بر آفرينش جديد انسانها نخواهد بود؟».

٢١.«خدا را آنچنان كه شايسته است، نشناختند و روز رستاخيز زمين يكسره در قبضه او است و آسمانها در پرتو قدرت او به هم پيچيده است».

٢٢.«اى كاش قوم من مى دانستند كه خداى من مرا بخشيد و از عزيزان قرار داد».

٢٣.«در صور دميده مى شود».

٢٤.«خدا جانها را به هنگام مرگ و به هنگام خواب به طور كامل مى گيرد آن را كه مرگ او قطعى شده است نگه مى دارد و ديگرى را تا مدت معينى رها مى سازد، در اين كار بر آنان كه تفكر مى كنند، آيت و يا نشانه ها است».

٢٥.«آل فرعون را عذاب بد فرا گرفت، صبح و عصر بر آتش عرضه مى شوند و روزى كه قيامت بر پا مى شود فرمان صادر مى شود كه آنان را در سخت ترين عذاب وارد سازيد».