ولى بايد توجه نمود كه مقصود از مقربين در اين آيه همان (السابقون)است كه در آغاز سوره وارد شده است. از اينجا چنين نتيجه مى گيريم كه انسانهاى مقرّب در درگاه الهى همان«السابقون» مى باشند.و به خاطر همين، پاداشى كه براى مقربان در اين آيه بيان شده است، با پاداشى كه براى«السابقون» در آغاز سوره ياد گرديد، يكسان است در هر دو مورد فرمود جايگاه آنان«جنات نعيم» است.

و اگر قرآن حضرت مسيح را جزء مقربان شمرده مى فرمايد:

(...وَجيهاً فى الدُّنْيا وَالآخرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبينَ) .[٢]

«او در دنيا و آخرت از افراد خوشنام و مقربان است».

به خاطر اين است كه وى مانند ديگر پيامبران در انجام كارهاى نيك بر ديگران سبقت مى گرفت و از نخستين روز در مهد توحيد و ايمان پرورش يافته ولحظه اى از خطّمستقيم توحيد كنار نرفت.

ويژگى هاى مقربين در قرآن

اگر چه ما سابقون را با مقربان يكسان دانستيم و به حكم اين كه در آغاز سوره واقعه خداوند افراد را به سه گروه تقسيم مى كند، و از گروه چهارم نامى نمى برد از اين جهت بايد گفت كه مقربان همان سابقون مى باشند ولى قرآن

[١] واقعه/١٢ـ ٢٦.
[٢] واقعه/٨٨ـ٨٩.